Van de Staat, voor De Staat - column

Winschoten

Je hebt geen idee wat je met je leven wilt gaan doen, tot op een dag je 's avonds de slaap niet kunt vatten en begint te mijmeren. Poffertjes bakken in Zimbabwe? Mwah. Eierballen verkopen in Nigeria? Ook niet. Het moet iets unieks zijn. Iets wat nog nooit iemand heeft gedaan?

Na lang wikken en wegen besluit je kroketten gevuld met rode kool te fabriceren. Bewoners van Reykjavík zijn er dol op. Althans dat komt helemaal goed, je weet het zeker. Die IJslanders willen over een tijdje niets anders. Vis mag dan wel gezond zijn, maar op een gegeven moment komt zo'n zwemmende gratenbaal je ook de neus uit. Maar hoe kom je aan het geld om de Red Crockett te maken? Subsidie aanvragen? Zou kunnen, maar daar trappen ze vast niet in. Tot jouw en tout Nederlands verbazing valt echter een paar weken later een brief op de deurmat. Je mag van de-mensen-die-er-verstand-van-hebben ruim een miljoen euro besteden om jouw eigen Plaza Red Crockett te realiseren. Raar verhaal? Nou nee. Er waren eens een paar jongemannen die geen idee hadden wat ze met hun leven wilden gaan doen. Ze besloten muziek te maken. Rock'n'roll? Mwah. Techno? Ook niet. Het moest iets unieks zijn. Iets wat nog nooit iemand had gedaan. Na lang wikken en wegen gaan ze maar domweg geluid maken. Kwestie van gelijk beginnen en gelijk eindigen. Amsterdam is er dol op. Die hoofdstedelingen willen over een tijdje niets anders. André Hazes mag dan nog altijd populair zijn, maar op een gegeven moment komen die kromme zinnen over vliegers, eenzame Kerst en kleine jongens je ook de neus uit. Ze besluiten bij het Fonds Podiumkunsten aan te kloppen voor geld. Subsidie zullen de-mensen-die-er-verstand-van-hebben niet zomaar geven, dat wist deze band ook wel. Een lulverhaal ophangen over publiek betrekken bij de nummers zou dat werken? Een soort muzikaal referendum. Of liedjes schrijven gebaseerd op verhalen van ouderen? Dat is zeker nog nooit gedaan. Verhalen uit het verleden als thema voor een lied. Geniaal. Dat andere bands daar nog nooit op zijn gekomen? Het lulverhaal wordt als zoete kroketten gevuld met rode kool geslikt door de-mensen-die-er-verstand-van-hebben, die - uiteraard - nog wel een kanttekening plaatsten: De instrumentbeheersing van de bandleden is in hun ogen niet virtuoos. Onderwijl de 1.052.000 euro tellend, nemen ze deze kritiek ter harte. Een cursus instrumentenbeheersing is misschien een ideetje voor de volgende subsidieronde. Onder het motto: Van de Staat, voor De Staat.

Auteur

Arjan Brondijk