Wie was mr. Dirk Uipko Stikker?

Winschoten

Het graf van ereburger van Winschoten mr. Dirk Uipko Stikker aan de Acacialaan blijft bestaan en zal niet worden geruimd. Wie was hij?

Er ontstond onlangs enige commotie nadat op het graf een sticker was geplakt waarop werd vermeld dat de grafstede geruimd zou worden. Dit is niet het geval en dit is ook bevestigd door Stikkers zoon Allerd, oud-bestuursvoorzitter van het voormalige scheepsbouwconcern Rijn-Schelde Verolme die momenteel in Londen woont. De gemeente Oldambt treft in deze geen blaam want graven waarvan de onderhoudskosten niet worden voldaan komen op termijn in aanmerking te worden geruimd en soms is het plaatsen van een sticker de enige mogelijkheid die de gemeente nog heeft eventuele nabestaanden te bereiken. Van echt graf geen sprake Van een echt graf is overigens geen sprake. Stikker overleed op 23 december in Wassenaar en werd in crematorium Ockenburg in Den Haag gecremeerd. Twee jaar later werd de urn overgebracht naar Winschoten en overgebracht naar het graf waar sinds 1993 ook de as van zijn vrouw Catharine Pauline Stikker van der Scheer werd begraven. Dirk Uipko Stikker is een ereburger met een bijzondere palmares. Hij werd op 5 februari 1897 te Winschoten geboren als zoon van Uipko Obbo Stikker en Ida van Meursing. Het gezin woonde toentertijd aan de Visschersdijk. Zijn vader richtte in 1891 in Winschoten een kassierskantoor op met de heer S.W. Schortinghuis onder de naam firma Schortinghuis en Stikker. Dit bedrijf werd in 1901 omgezet in de Commanditaire Vennootschap Groninger Banvereniging Schortinghuis en Stikker en in 1916 in de NV Groninger Bank. Bij de geboorte van Stikker werd het kantoor gedreven door de beide compagnons en drie man personeel. In 1922 was de Groninger Bank al gegroeid tot een bedrijf met tien bijkantoren in de provincie Groningen en Drenthe en met 138 man personeel toen het werd overgenomen door de Twentsche Bank. Met medewerking van deze bank kwam de oprichting van verschillende industriële bedrijven in het Oldambt tot stand waaronder de Gembo in Winschoten en de strokartonfabrieken Ceres en Union in Oude Pekela. D.U. Stikker had in zijn jonge jaren weinig belangstelling voor de bankzaken van zijn vader. Het was in zijn ogen op het kassierskantoor aan de Visschersdijk een saaie bedoening in vergelijking met twee andere bedrijven in de binnenstad die veel meer zijn aandacht trokken. Het betrof café De Vink op de hoek Vennedwarsstraat en de Visschersdijk, waar in later jaren de in alle opzichten futuristische winkel van Harry Dost zich zou vestigen, en de banketbakkerij van Van Hulten naast de toren. Dirk heeft talloze uren doorgebracht in De Vink bij weduwe Vermaak, wat wil je met zo’n naam, terwijl hij tevens urenlang uitgestrekt op het rooster van de bakkerij kon liggen om zich op de hoogte te stellen van de vervaardiging van koek, taartjes en andere lekkernijen. In café De Vink kon Stikker waarnemen hoe dorstige gasten zich te goed deden aan bier en andere dranken en zich amuseerden met het biljartspel. Vergroting van de bieromzet De weduwe Vermaak wijdde hem in vertrouwelijke gesprekken in over de vergroting van de bieromzet, een levensles die hij zeer ter harte nam en in zijn latere loopbaan als directeur van bierbrouwerij Heineken te gelde maakte. In zijn jonge jaren was Dirk Uipko een niet onverdienstelijk koorddanser. De levenslessen die hij aldus leerde kon hij later op het slappe koord van de politiek meer dan eens in de praktijk brengen. Hij oefende in Riedels toene aan het eind van de Torenstraat waar de grote boom met vijf opgaande stammen houvast voor het koord bood. In 1908 ging Dirk Uipko rechten studeren in Groningen. Na zijn studie ging hij aan de slag in het bankwezen. De oorlogsperiode opende zijn ogen voor de politiek en in 1946 werd hij medeoprichter van de Partij van de Vrijheid, die twee jaar later opging in de VVD. Binnen die partij maakte hij snel carrière. Hij werd voorzitter van de VVD, minister van Buitenlandse Zaken, later ambassadeur in Londen en vanaf 1961 secretaris-generaal van de NAVO. In zijn functies ontmoette hij de groten der aarde. Op 14 oktober 1964 werd mr. D.U. Stikker als ereburger van Winschoten gehuldigd waarbij het Omsnijdingskanaal werd omgedoopt tot Mr. D.U. Stikkerlaan. Na de onthulling van het naambord werd de jubilaris gefêteerd op een rondrit door de stad geflankeerd door zijn vrouw, de Commissaris der Koningin Fock en burgemeester A. de Boer. Arnhem Naast Winschoten werd in Arnhem een straat naar hem genoemd. Stikker schrijft in zijn memoires dat hij altijd een zwak voor Winschoten heeft gehouden. Hij gaf aan dat hij nooit meer getroffen en verrast geweest was dan door de onderscheiding die hij van het Winschoter gemeentebestuur had ontvangen in de vorm van een eigen straatnaam.

Auteur

Arjan Brondijk