Corrie Speek (82) uit Oude Pekela: 'Ik dacht, ik doe het gewoon'

Oude Pekela

Als de term 'Gezellige Rotterdamse' op iemand betrekking heeft, dan is het wel op Corrie Speek (82) uit Oude Pekela. Gezellig, maar ook recht voor z'n raap. "Hoe kom je aan mijn naam? Van Ad van Maren zeker? Die smiecht. Ik heb hem nog gebeld en toe ontkende hij, ha, ha."

Corrie, Ad en diens partner Rien - door haar steevast 'de heren' genoemd - kennen elkaar al jaren. "Wij zijn buren. Op gezette tijden zitten wij bij elkaar in de soos, zoals ik het noem." De soos is een terras met overkapping en terrasverwarmer, voor de frisse avonden, in de tuin van Corrie. "Samen met mijn buurvrouw Ditte van Tol en nog wat andere mensen uit de buurt zitten we dan gezellig bij elkaar. Ook wordt soms gezamenlijk gegeten." Stichting Philippine Care Tijdens één van die 'soosavonden' kwam het gesprek op Stichting Philippine Care. Ad van Manen, onlangs Koninklijk onderscheiden, heeft deze stichting jaren geleden opgericht. De stichting ondersteunt de allerarmsten op de Philippijnen door het aanleggen van drinkwater- en elektravoorzieningen, het bouwen van huizen en het financieren van middelbaar- en beroepsonderwijs. Enkele keren per jaar reist Van Manen en enkele sponsoren naar de Philippijnen om toe te zien op de voortgang van de projecten. De eerstvolgende trip staat gepland voor 13 november. "Ad zei: En dit keer ga jij ook mee." Lang hoefde Corrie niet over dit voorstel na te denken. "Ik dacht, ik doe het gewoon." Haar familie vond het ook een goed idee. Wel kreeg ze als tip van één van haar kleinkinderen om een splinternieuwe Iphone aan te schaffen voor de trip, voor het geval dat. "Maar dit was meer uit eigen belang. Hij zei: Koop maar een dure Iphone oma, u kunt er toch niet mee omgaan, en dan kan ik hem nadien van u krijgen, ha, ha." Pines Highschool Het gezelschap dat op 13 november in het vliegtuig stapt, bestaat uit zeven personen. Naast Ad, ook al 75, Rien, buurvrouw Ditty en Corrie, die via een aantal omzwervingen - ik ben vijftien keer verhuisd - achttien jaar geleden in Oude Pekela terecht kwam - bestaat het reisgezelschap uit mensen die op de Philippijnen een kindje hebben 'geadopteerd'. Er worden daar scholen (onder andere de Pines Highschool) bezocht, excursies gemaakt (eiland Bohol) en gesprekken gevoerd met de ouders van de kinderen, die dankzij Philippine Care onderwijs kunnen volgen. Dertig graden De vliegreis van Amsterdam naar Manila duurt in totaal veertien uur, waarbij een tussenstop wordt gemaakt in Hong Kong. Daarnaast staat er nog een busreis van zeven uur - en zeven uur terug - op de rol naar Bohol en staat er een bezoek aan Baquio in het noorden van de Philippijnen op het programma. Een hele onderneming voor iemand van 82 jaar. Zeker als je bedenkt dat Corrie twee kunstheupen en twee kunstknieën heeft. "En het is daar warm, rond de dertig graden. Zomerkleding en badpak mee dus, ha, ha. Ach, ik laat alles maar op me af komen." Voor de Nederlanders staan er brommertjes klaar. "Voor mij heeft Ad een soort zijspan met overkapping geregeld." De trip duurt in totaal veertien dagen. Van Manen zelf blijft dan nog een tijdje om wat zaken te regelen. Denk aan: inschrijven van nieuwe leerlingen en advies uitbrengen over de bouwactiviteiten. Parijs Opzien tegen de lange reis doet Corrie niet. "Nee, ik verheug me er op, al weet ik dat het wel vermoeiend zal worden. Of ik al eens zo'n lange reis heb gemaakt? Ik heb in m'n leven één keer gevlogen. Naar Parijs, maar dat is al weer 21 jaar geleden, ha, ha." Informatie Meer informatie over Stichting Philippine Care op www.philippinecare.nl.

Auteur

Arjan Brondijk