De Gouden Poot in Vlagtwedde heeft niets meer om uit te delen

Vlagtwedde

"Kijk, de garage is helemaal leeg. We hebben niets meer om uit te delen. Nog voer voor twee honden, dan is alles op. Het is heel triest."

Hilda Knegt zit met de handen in het haar. De 61-jarige inwoonster van Vlagtwedde is coördinator van de dierenvoedselbank De Gouden Poot. De stichting is in september 2015 van start gegaan in de noordelijke provincies Groningen, Drenthe en Friesland. De vrijwilligers zetten zich werkelijk met ziel en zaligheid in voor de huisdieren van baasjes die financieel gezien het hoofd amper boven water kunnen houden. "Om uiteenlopende redenen raken mensen in de problemen om rond te komen. Echtscheiding, ontslag, te hoge hypotheeklasten, noem maar op. Steeds meer mensen hebben te maken met bewindvoerders. Een gezin met kinderen heeft dan gemiddeld 70 euro per week te besteden. Dan blijft er weinig geld over voor bijvoorbeeld voer voor de huisdieren of kattengrit", legt Hilda uit die zelf vijf katten verzorgt. Haar hond Finn is enkele maanden geleden overleden. Botte opwerking Hilda kan zich mateloos opwinden over een botte opmerking als 'dan doe je de hond toch de deur uit'. "Als je diep in de schulden zit en je besluit om tóch een huisdier aan te schaffen, dan hoeven de mensen niet op onze steun te rekenen. Want zolang de financiële situatie niet is verbeterd, moet je even pas op de plaats maken. Veel van onze klanten hebben echter al jarenlang één of meer huisdieren. Ze zorgen nog voor een beetje gezelligheid in huis, wat afleiding in een moeilijke periode in hun leven. Sommige (oudere) klanten zien hun kinderen nooit, ze hebben alleen nog maar een huisdier om tegen te praten. Dan ga je toch niet zeggen: breng het dier maar naar het asiel of zet het maar op straat." Inmiddels worden zo'n vijfhonderd gezinnen ondersteund door de dierenvoedselbank. Van Leeuwarden tot Coevorden. "Vier op de vijf klanten woont in de provincie Groningen", weet Hilda. "Dat varieert per plaats. Van vijftien in Ter Apel tot 80 in Veendam. We krijgen de namen door van onder meer de voedselbank en van bewindvoerders. We proberen de gezinnen één keer per maand te bevoorraden, maar dat lukt lang niet altijd. We zijn namelijk volledig afhankelijk van bijvoorbeeld leveranciers en winkeliers. En van donaties van particulieren en bedrijven. Met 1000 euro per maand kunnen we alle klanten helpen. Het aanbod huisdieren is overigens heel divers. Van honden tot slangen, van leguanen tot hamsters en van tropische vogels tot konijnen. We komen steeds vaker schijnende situaties tegen." "En", vervolgt ze, "het ergste is: het aantal klanten stijgt nog steeds. We moeten steeds meer 'bietsen' om voer en aanverwante accessoires in te zamelen. Dat kost veel tijd en energie. Het is voor de vrijwilligers hard werken om de klanten een hart onder de riem te kunnen steken. Je moet ook stevig in de schoenen staan. Je bent een klankbord voor veel klanten die hun verhaal willen vertellen. We vragen voor het bezorgen van de producten een bedrag van twee euro als bijdrage in de kosten van de brandstof. Zelfs dat geld is er vaak niet, dan 'betalen' ze met lege statiegeldflessen. Dat is best wel even slikken." Opvangcentrum realiseren Naast het runnen van de dierenvoedselbank is De Gouden Poot ook bezig met het plan om een opvangcentrum te realiseren 'ergens' in de noordelijke provincies, waar huisdieren tijdelijk in een huiselijke sfeer worden opgevangen als hun baasje bijvoorbeeld in het ziekenhuis wordt opgenomen. "We zijn op zoek naar een soort van boerderij", vertelt Hilda. "De opvang wordt geregeld als dagbesteding door mensen die tussen wal en schip zijn geraakt, met een grote afstand tot de arbeidsmarkt." Meer informatie Voor meer informatie: 0597-674774 of info@degoudenprovincies.nl. Paul Abrahams

Auteur

Arjan Brondijk