Zal ik voor de zekerheid nog even naar de w.c. gaan? - column

Winschoten

Moe, hoofdpijn en nog wat kwaaltjes, maar er moeten bepaalde dingen worden aangeschaft. Lekker winkelen, gezellig.

In een genereuze bui bied ik aan de afwas te doen, zodat vrouwlief meteen in de auto kan stappen om eerder weer terug te zijn. Vind je dat geen probleem? Nee, natuurlijk niet. Ga maar, ben je sneller weer thuis en kun je op de bank uitrusten. Maar het is wel een hele stapel afwas? Geen punt. Ga nu maar. Terwijl ik de tafel afruim, de borden, bestek, potten en pannen aan het voorspoelen ben, klinkt het vanuit de gang: Wat denk je, zal ik voor de zekerheid nog even naar de w.c. gaan? Ik mompel iets in de trant van: Dat voel jij het beste. Terwijl ik een sopje maak, en de glazen begin af te wassen, hoor ik de w.c. doorspoelen. Nou, dan ga ik hoor. Prima, veel plezier. Na de glazen volgt het bestek, en begin ik met de borden en pannen. Doe toch maar een warmere jas aan. Het is fris buiten. Gelijk heb je. Tot zo. De voordeur wordt geopend, om meteen weer dicht te worden gedaan. Autorijden zonder autosleutel gaat een beetje moeilijk. Neem ook een grotere tas mee, of zou het hier in passen? Zonder op te kijken ontferm ik mij over de grootste pan. Mijn antwoord wacht ze niet af. Met extra grote boodschappentas wandelt ze voor de tweede keer naar de deur. Nou doeg, tot zo. Het afdrogen van de stapel kan beginnen. Boodschappenbriefje vergeten. Waar heb ik die neergelegd? Even denken. Ah, hier. Nou doei. De gang naar de voordeur wordt voor de derde keer gemaakt. De glazen en het bestek zijn afgedroogd. Nog drie pannen. Even controleren of we nog genoeg shampoo hebben... trap of, trap af.... Zo, ik ben klaar. Ik ga nu. Ben ik er ook eerder weer. De laatste pan is afgedroogd. Alles kan weer terug in de kasten. Moet ik voor jou nog wat meenemen trouwens? Niet dat ik weet. Hé, je hebt de afwas al gedaan. Snel ben jij. Ik wel ja. Wat? Nee, niks, ga nu maar. Is goed, ben al weg. Doei, tot zo. Tot zo. Arjan Brondijk

Auteur

Arjan Brondijk