Boelie's Pub, alleen nu even niet - column

Winschoten

Los van het gegeven dat ik geen fiets heb, moet ik er nu niet meer aan denken om op één avond pakweg 26 kilometer te fietsen, de afstand van 't Zandt, via Wirdum naar Appingedam en terug. In mijn laat-tienerjaren was dit echter een peuleschil.

Een afspraak maken ging mondeling. Er waren alleen nog maar telefoons met draaischijven, bij voorkeur grijze (moderne lieden hadden een telefoon met druktoetsen), maar bellen deed je niet. En als dat al eens gebeurde waren de gesprekken kort. 'Acht uur torenplein?', 'Yoh', 'Moi'. In Wirdum werd een stop gemaakt, een paar biertjes gedronken, een puut chips geleegd, naar Mister Bean gekeken of naar Freek de Jonge geluisterd (Afijn, ik lig in m'n blote kont in bad en denk....). Vervolgens werd koers gezet richting de hypermoderne discotheek Temptation in Appingedam, waar de meisjes in de rij stonden; althans in onze dromen. In de praktijk betekende een avondje stappen een paar uurtjes aan de bar hangen, te veel drinken, sterke verhalen vertellen, shoarma bij 'De Turk' en - bij voorkeur op de terugweg - kotsen in de slootsonderwal. Het was in een tijd dat de discotheken uit de grond schoten, van het vermaarde 538 in Uithuizen, tot Zaal Pruim in Zevenhuizen, The Palace in Groningen, Skopje in Harkstede, tot het genoemde Temptation in Appingedam, Bermuda in Ter Apel, Nightfever in Winschoten en 2Night in Delfzijl. Alle zijn inmiddels dichtgespijkerd, tegen de vlakte, c.q. hebben een andere bestemming gekregen, of worden door een rasoptimist, tegen beter weten in, nieuw leven ingeblazen. De tijden zijn echter veranderd. Vroeger, opa vertelt, was het leven een stuk overzichtelijker. Je ging naar school of naar je werk, en 's weekends - na het voetballen - uit. Soms naar de bioscoop en dan 'aan de zoep' of meteen naar kroeg of discotheek. In een gekke bui, één of twee keer per jaar, volgde er zondags een tripje naar de dierentuin in Emmen, waar je langs sip ogende tijgers, leeuwen en apen slenterde. Nu moet alles flitsend, bruisend en snel. Afspreken gaat, na oeverloos heen en weer gewhatsapp, per mobieltje, een uitgaansgelegenheid moet voorzien zijn bewegende vloeren, radslag makende lampen, rookmachines en driedimensionale bars waar de hipste drankje uit Tsjetsjenië kunnen worden besteld; dierentuinen zijn Adventure Zoo's geworden, waar bezoekers in een jeep de natuur kunnen beleven (Er schijnen voor 2020 al plannen te zijn dat bezoekers vanuit een F16 doodshoofdaapjes kunnen afschieten) en wie nu nog hardop durft te zeggen dat hij naar een bioscoop is geweest, kan binnenkort een telefoontje van een medewerker van de GGD verwachten. Tegen deze achtergrond is het dan ook niet zo verwonderlijk dat een horecagelegenheid als Boelie's Pub in Winschoten de deuren sluit. Een biljartje leggen, een paar pijltje in een dartbord gooien, luisteren naar muziek of een gesprek voeren aan de bar, is klaarblijkelijk niet meer van deze tijd. 'Zeker wel', schreeuwen Jan en Mieke. 'Alleen nu even niet. De 23e herhaling van Notting Hill is op televisie'. 'Zeker wel', schreeuwen Charlotte en Christiaan. 'Alleen nu even niet. Ik zit in level 33'. Game over.

Auteur

Arjan Brondijk