'Geen liefde en begrip als het ging om emoties rond mijn biologische ouders'

Winschoten

De Oost-Pakistaanse majoor Mujib ur-Rahman verklaarde op 26 maart 1971 de onafhankelijkheid van Bangladesh. De Bevrijdingsoorlog (en de overstromingen destijds) kostte miljoenen levens. Dit leidde tot een vluchtelingenprobleem. India greep in en op 16 december dat jaar werd Bangladesh onafhankelijk. President Mudjibur Rahman deed juni 1972 een oproep 'aan de wereld' zich te ontfermen over de weeskinderen.

Een groot aantal kinderen verdween naar Nederland. Een jaar na de oproep van Mudjibur Rahman vertrokken de eerste kinderen. Eva den Hartog en Grace Samson, werkzaam voor het Leger Des Heils in Bangladesh regelden de papieren, hierbij geassisteerd door de directeur van Terre des Hommes Bangladesh. De jaren die volgden kwamen er meer dan vierhonderd kinderen uit Bangladesh naar Nederland. Dit stopte begin 1980, toen de Bengalese regering hier een stokje voor stak. Men vond het niet langer goed dat islamitische kinderen naar christelijke landen gingen. Inmiddels is gebleken dat er met de adopties vanuit Bangladesh in de jaren zeventig en tachtig veel is misgegaan. De biologische ouders van de kinderen bleken vaak nog te leven, er er bleek geknoeid met de papieren. Stichting Shapla Community wil nu een dna-databank opzetten om het voor destijds naar Nederland gehaalde kinderen gemakkelijker te maken te zoeken naar familie in Bangladesh. Eva uit Winschoten Eén van de kinderen die naar Nederland kwam is Eva van Duuren uit Winschoten, geboren op 12 december 1970 in Mymensingh Dacka. Eva kwam op 9 april 1975 in Nederland aan. Ze werd geadopteerd door cameraman Chris van Duuren en diens vrouw Aaltje van der Molen. Ze werd pas in 1977 officieel geadopteerd. "Ik was te oud om geadopteerd te worden", zegt Eva. "Ze hebben me jonger gemaakt. De adoptiepapieren zijn in orde gemaakt door de heer en mevrouw Bosma uit Appingedam." "Het schijnt dat mijn vader rond mijn achtste levensjaar nog terug is geweest naar het kindertehuis van het Leger des Heils in Bangladesh om naar mij te informeren." Eva's moeder is omgekomen tijdens de overstroming. "Mijn zussen zijnn er ook niet meer. Alleen mijn oma en broer, Abir Cassim en Monshi Mhurhali Soleiman, zijn nog in leven." Niet verder helpen "Ik heb het Leger des Heils gevraagd om de familie Soleiman, zo schijnt mijn 'echte' naam te zijn, te zoeken, maar zij konden me niet verder helpen. Vandaar dat ik nu via Stichting Shapla Community probeer familieleden in Bangladesh op te sporen." De zoektocht doet Eva in haar eentje. Cameraman Chris van Duuren is niet meer en het contact met haar adoptiemoeder heeft Eva verbroken. "Vroeger was ze wel heel zorgzaam en goed voor mij, later veranderde dit. Chris was voor mij de betrouwbare bron, maar mijn adoptiemoeder maakte me bang voor hem. Ik werd door haar gedwongen hem niet aardig te vinden. Bovendien is mijn adoptiemoeder mij nooit liefdevol tegemoet gekomen als het om emoties ging rond mijn biologische ouders." Meer informatie Wie meer informatie wil over Stichting Shapla Community kan onder meer terecht op de Facebookpagina https://www.facebook.com/shaplacommunity/

Auteur

Arjan Brondijk