Je suis Willem - column

Winschoten

'Wie een column gaat schrijven over zijn katten, dient per direct te stoppen'. Als voorzitter van de Bond voor Eigenwijze Personen (Kamer van Koophandel 165-345-689-9) leg ik dit welgemeende advies uiteraard naast mij neer.

Hij dartelde al een tijdje rond het huis. Soms spelend met de andere katten, vaak alleen, altijd op z'n hoede en - bij gevaar - beschutting zoekend onder een geparkeerde auto. Op een gegeven moment was de aantrekkingskracht van het bakje met brokken echter te sterk. Schoorvoetend sloop hij dichterbij, nam een paar hapjes, en maakte zich snel weer uit de voeten. Dit tafereel herhaalde zich een aantal dagen achtereen, tot hij de stap waagde om een kijkje te nemen achter het huis. Het beklimmen van de schutting ging nog wel, de landing op de harde stenen bleek lastiger. De beloning, brokjes, was het evenwel waard. Ook nu was hij altijd op z'n hoede. Inmiddels is hij gewend en durft Willem (korte pootjes, niet te snel, maar altijd op tijd) zelfs in huis te komen. Willem is graag alleen, zoekt zo nu en dan gezelschap, maar heeft de neiging te vluchten als het druk wordt. Ook staat Willem niet graag in het middelpunt; hij overziet de situatie het liefst, verscholen onder een stoel. Verder is drukte en lawaai niets voor hem, al maakt het hem niet uit als uit de speakers van de cd-speler in de kamer de stem van Motörhead-zanger/bassist Lemmy schalt. Gooit de postbode echter op dat moment een brief (een rekening, what else?) door de brievenbus, dan rent hij, als door een wesp gestoken, naar de achterdeur. Weg. Rust. Veiligheid. Afgezien van zijn rare gewoonte om op voeten te gaan liggen, herken ik veel van Willem in mijzelf. Hekel aan drukte, graag op mezelf, weinig mensen echt vertrouwen, niet graag in het middelpunt staan, eigenwijs en me op m'n gemak voelen als ik controle heb over de situatie. Je suis Willem. Arjan Brondijk

Auteur

Arjan Brondijk