Kleurige paardrijcaps van onderneemster uit Winschoten slaan aan

Winschoten

De een wil doodshoofden, de ander een tijgerprint. Hierbij denk je niet direct aan een paardrijcap. Maar er zijn ruiters die met de door haar gemaakte caps rondrijden, vertelt onderneemster Myrna Klaassens (23) uit Winschoten.

In de paardensport mogen ruiters sinds enkele jaren ook een andere kleur kledij dragen dan zwart of wit. Rode jasjes, blauwe broeken: het mag allemaal. “Maar de caps bleven blauw, bruin en zwart”, zag de paardenliefhebber. Er waren wel fabriekscaps met een randje zilveren steentjes, maar daar bleef het bij. De Groningse wilde meer variatie en ging zelf aan de slag. Ze versierde de saaie caps met steentjes, glitters, verf en hydrodipping (een procedee waarmee allerlei patronen en afbeeldingen op de cap kunnen worden aangebracht). Dat lijkt eenvoudiger dan het is. Er zijn namelijk regels waarmee je rekening moet houden. Zo moeten de materialen die worden gebruikt zijn goedgekeurd en moeten caps voldoen aan de strenge Europese VG1-veiligheidsnorm die voor paardrijcaps geldt. “Als een paardrijcap hier niet aan voldoet, mag hij niet worden verkocht, aldus Myrna. “Mijn caps voldoen aan de VG1-norm.” Zebraprint Vorig jaar richtte ze hiervoor haar eigen onderneming MEK (naar haar initialen) op. Na bijna een jaar ziet ze de opvallende en vaak gekleurde caps steeds populairder worden. “Je kunt rustig van een nieuwe trend spreken. Mensen willen net iets anders hebben dan de rest”, verklaart ze het succes van de handgemaakte caps. “Ik heb momenteel zeven sponsorruiters die mijn caps testen en dragen als ze paardrijden. Dat levert veel naamsbekendheid op.” Kleurige en persoonlijke caps, aangepast aan de smaak van de drager. Myrna: “Ik had laatst een mevrouw die haar cap en peeskappen van het paard in zebraprint wilde. Een man koos een vlammenprint en een ander doodshoofden. Kinderen willen vaak hun naam en die van hun pony op hun cap. Alle kleuren zijn mogelijk, maar ook diverse afbeeldingen en bedrijfslogo’s kan ik er op zetten.” Peeskappen Behalve paardrijcaps heeft Myrna haar collectie uitgebreid met peeskappen, die in dezelfde print kunnen worden geleverd als de caps. Ze denkt na over nog meer zaken zoals bijvoorbeeld kleurige sjabrakken en touwhalsters. Zo wil ze de paardenwereld nog kleurrijker maken. Meisjesdroom Myrna groeide op met paarden. Als 3-jarig meisje zat ze al bij haar tante voorop het paard en op haar twaalfde had ze haar eigen pony. “Een meisjesdroom kwam uit.” Later kreeg ze een eigen wedstrijdpaard. De onderneemster volgde eerder een opleiding tot dierenartsassistente en combineert nu haar paardenliefde met haar werk. “Mijn ouders hadden een dansschool, dus het ondernemen zit in onze genen.” Meer informatie op https://mekpaardensport.nl/

Auteur

Arjan Brondijk