Klots - Stil (Column David Stolk)

Winschoten

Op vier mei zijn wij in Nederland twee minuten stil. Dat vind ik en eigenlijk iedereen om mij heen de normaalste zaak van de wereld. Onze kinderen vinden dat ook.

Onlangs las ik dat er discussie was over het al dan wel niet open zijn van winkels tijdens deze herdenking. Dat verbaasde mij enigszins. Ik kan mij namelijk niet herinneren dat er ooit een discussie is geweest over de opening van een supermarkt om 20.00 uur. Laat staan een discussie of de horeca wel open moet zijn. Schijnbaar is de opening van eet- en drinkgelegenheden op dat moment de normaalste zaak van de wereld. Ook ik weet niet anders.

In het begin van deze eeuw bestierden wij een gelegenheid op het Marktplein. Naast Night Fever. Op vier mei waren wij ook open. Uiteraard waren we om acht uur stil en liep de tap even niet. Op zo’n moment was het nooit echt druk. De vaste gasten waren er doorgaans wel. Ik herinner mij een vier mei. Het was mooi weer. Het terras was uitgestald en een aantal tafeltjes was bezet. Net naast de deur van het terras zat een drietal vaste gasten. Naast dit drietal had een Duits stel plaatsgenomen.

Een aantal minuten voor achten wees ik de gasten erop dat we zo meteen stil moesten zijn. Na de twee bewuste minuten, vroeg het Duitse stel waarom we twee minuten stil waren. Ik moest heel hard mijn best doen niet een verkeerde opmerking te maken. Ik hield mijn hart ook vast voor enig sarcasme van de andere tafel. Dit bleef gelukkig voorlopig uit. In mijn steenkolen Duits legde ik uit dat we de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog herdachten. De vriendelijke Duitse vrouw dacht niet eerst na alvorens iets te zeggen en wees ons erop dat er ook vele Duitsers zijn ‘gefällen’ in deze periode. Naast mij begon iemand op zijn kenmerkende manier te gniffelen en zei recht voor z’n raap: ‘Aber das feiern wir morgen.’

Na de diverse discussies over Zwarte Piet, Cowboys, Indianen en het koloniale verleden kon een polemiek rond de herdenking natuurlijk niet uitblijven. Een groepje, vaak anoniempjes, heeft het idee opgevat om tijdens de herdenking juist lawaai te maken. Om zo een punt te maken. Welk punt, dat is niet altijd duidelijk.

Heel Nederland, met een mening, vindt hier iets van. Maar wat moet je ervan vinden? Het is tweeledig. Juist door de verworven vrijheden, hebben ook deze mensen de vrijheid om te demonstreren, hun mening te uiten en zich te laten horen. Door dit te verbieden ga je tegen alles in waar we 4 mei twee minuten stil zijn. Vrijheid. En niet alleen als het je uitkomt.

Het restaurant aan het Oldambtmeer is op vier mei gewoon open. Om acht uur zijn we stil en zetten we de pannen van het vuur. Zonder discussie. Als er iemand lawaai wil maken, dan moet degene dat lekker doen. Maar niet in het restaurant. ‘Feier dat lekker morgen!’


Auteur

Arjan Brondijk Redacteur