Sorry - column

Winschoten

De vijftig gepasseerd wordt den mensch kaler, dikker en milder. Met name dat laatste. Terugblikken en relativeren is het credo naarmate de jaren vorderen.

Gek genoeg moet ik de laatste tijd terugdenken aan een aardige vrouw bij de bushalte op het Zuiderdiep in de stad Groningen. Het moet ergens halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw zijn geweest.

Ik was te laat vertrokken van huis en moest rennen om de stadsbus te halen. Het tentamen wachtte. Zij had waarschijnlijk net haar boodschappen gedaan. Bepakt en bezakt stond ze op de tredes bij de chauffeur, een norse man met Zuid-Europees uiterlijk. 

Mijn vragende blik werd door de man beantwoord met slechts een woord: 'Vol!' Terecht, want er kon geen 'muis' meer bij. 'Maar ik heb een tentamen', probeerde ik nog. Voor de tweede keer klonk dat ene woord, nu iets krachtiger. 'Vól!

De vrouw keek om, stapte uit de bus en zei: 'Als jij een tentamen hebt, ga jij maar voor'. De stadsbus reed weg en liet de vrouw met haar boodschappentassen op het Zuiderdiep achter.

De vraag hoe het de vrouw is vergaan houdt mij al een tijdje bezig. Vond haar man, die toch al argwaan had, het vreemd dat ze later dan gepland thuis was? Was haar huwelijk daardoor op de klippen gelopen? Was ze vervolgens in een depressie geraakt, verloor ze haar baan, draaide ze daarop volledig door en zit ze sindsdien in een dwangbuis op een gesloten afdeling van een psychiatrische instelling?

Of had ze bij terugkomst haar man verteld over de Zuid-Europese buschauffeur? Haar eega, een Serviër, dacht meteen dat de bestuurder een Kroaat was, vertelde het verhaal aan zijn familie in voormalig Joegoslavië, die op haar beurt andere dorpelingen informeerde over het voorval tussen de Koratische buschauffeur en de Nederlandse student. Uiteraard duurde het niet lang of de burgemeester was op de hoogte, het provinciebestuur ingeseind en daarmee de basis voor de burgeroorlog van begin jaren negentig gelegd.

Alleen maar omdat een eigenwijze student zijn wekker niet op tijd had gezet.

Mevrouw met de boodschappentassen, als u dit leest. Deze vijftiger komt nu bijna nooit meer te laat. En voor wat het waard is, hierbij wil ik mijn verontschuldigingen aanbieden. 'Sorry!'

 

 

 


Auteur

Arjan Brondijk Redacteur