Klots - Festival (column David Stolk)

Winschoten

In Nederland en zo ook in onze omgeving struikel je deze zomer over de vele festivals. In soorten en maten, in vele geuren en kleuren. En zo u wilt, voor vele geuren en kleuren. Op de landelijke nieuwszender beluisterde ik een discussie over bepaalde doelgroepen voor een festival.

Als voorbeeld werd er ‘de Zwarte Cross’ genomen. Dit boerenpummel-festival is uitgegroeid van een crosswedstrijd op een landje achteraf tot een groots en meeslepend gebeuren met diverse podia. Op zich knap. Het politiek correcte commentaar was dat er te weinig werd gedaan voor de multiculturele maatschappij. ‘Veel witte gezichten’. Zo luidde de conclusie.

Een goede vriend vestigde mijn aandacht op een festivalletje tussen Winschoten en Oude Pekela. Een van de vele evenementen in deze omgeving. De meest succesvolle zijn de gratis toegankelijke. Deze festivals kenmerken zich door optredens van lokaal talent of miskend talent. De bekende paden worden bewandeld en op de diverse podia tref je dezelfde gezichten als twee festivals daarvoor. Dit festival niet. Het werd voor het eerst georganiseerd. Door iemand van buiten de regio. Het had ook iets te maken met beschilderde caravans.

Omdat ik erg geïnteresseerd ben in het andere, het onderscheidende en ook een beetje de zelfkant van de maatschappij, ging ik direct op onderzoek uit. Dat houdt zoveel in dat je de naam van het festival intikt op Google. Tot zover de onderzoeksjournalistiek van de koude grond. Echter, door dit mini-onderzoek leerde ik al veel. Bijvoorbeeld dat dit festival een leuke zakcent subsidie had gekregen van de gemeente. Helaas kwam ik er te laat achter om ook daadwerkelijk aanwezig te
kunnen zijn. Maar door de sociale media ontdekte ik een aantal filmpjes om de sfeer te proeven.

Als je er goed over nadenkt is het best veel. Al die evenementen in een paar maanden tijd. Tellerlikkerfestival, Zomerfestival (voorheen Nacht van Winschoten), Pura Vida, Hongerige Wolf festival, Rozenfestival, Kunst om de Koele, Zuiderveenfestival, Gezellig, Multiculinairfestival, Waterweekend, Havendagen, Woodstock en ga zo maar door. Dan noem ik nog niet eens alle feestweken in de diverse dorpen rondom Winschoten. Van Bingo tot Megapiratenfestijn.

Op de filmpjes van een bekende Pekelder zag ik direct enige notoire (gratis) festivalbezoekers. Sommige deden ook hun kunstje. In een oude boerenschuur met wat peertjes gekleurd licht stond een klein podium. Daarvoor kon men een dansje doen. Verder zaten er vooral grote mensen aan grote blikken bier. Zelf meegenomen, want dat zag ik in het filmpje. Uit een gele plastic tas werden de blikken gepakt. Als klap op de vuurpijl, ik denk dat het de hoofdact was, verscheen een man op
het podium. Hij knielde achter zijn synthesizer en geluidmaker. Het optreden kenmerkte zich door een geschreeuw in de microfoon met rare muziekjes en geluidjes. Een soort combinatie tussen Kraftwerk en Jiskefet’s Technofax. Hij zou niet misstaan in een van de krochten van Eurosonic/Noorderslag. Er was een man die heel raar op de muziek danste en regelmatig heel hard Yeah riep.

Over dit festival heb ik ze niet gehoord op Radio 1. Hier kwam namelijk alles samen. Van zelfkant tot highbrow. Het was voor alle lagen van de bevolking. Zo leek het. Dan snap ik de subsidie ook beter. Of het de opzet was, weet ik niet. Maar dat zou ik wel zeggen, als ik de organisator was. Ik zou zelfs bellen naar de Radio. ‘Maar bij ons zag je alles!’ Ook mensen die je niet wilt zien. Op het filmpje zag ik zelfs een donker getinte man Gronings praten!

Foto's Arjan Brondijk


Auteur

arjan.brondijk