De tekeningen van Wim Romijn (1)

Vriescheloo

De Groningse kunstschilder, illustrator en auteur Wim Romijn geniet internationale faam als paardenschilder. Daarnaast schildert hij landbouwhuisdieren en wildlife. Zijn ontwerpen en illustraties dienden voor de vervaardiging van wenskaarten, kalenders, posters, borduurpakketten, portfolio’s en giclées. Hij toont op gezette tijden op deze site één van zijn tekeningen.... Dit keer 'De overrompeling'.

Het moet er maar van komen, de veehouder trekt de stoute schoenen aan. Twee 2- jarige trekpaardmerries worden vandaag beleerd. Voor de eerste keer zijn zij ingespannen voor de cultivator (werktuig om de akkergrond te breken); in het midden loopt de 4-jarige Vanessa in de rol van instructrice. Al lopen de jonge paarden met nog onvaste benen, het cultivateren gaat probleemloos. Deze mastodonten, met onvoorstelbare lichaamskrachten, blijven rustig en doen geen enkele poging om los te breken.

Zomaar willekeurig worden er haken geslagen, waarbij de leidmerrie de twenters in de goede richting duwt en trekt. Overkruisen of overstappen, zo gracieus als alleen schaatsers dat kunnen. Na een half uurtje worden de paarden losgekoppeld en komen voor de ploeg te staan die dieper inwerkt en daardoor meer wrijvingsweerstand biedt. In het geaccidenteerde terrein verrassen de paarden en een haas elkaar. Bij deze overrompeling zet de haas het op een lopen, de jonge paarden houden even de pas in om vervolgens onverstoorbaar verder te gaan.

Dergelijke taferelen nam ik ook waar bij andere aanspanningen met trekpaarden. Bij het veldwerk was er niets dat hen uit balans kon brengen; niet die haas in dekking die eensklaps vlak voor hun hoeven weg stoof en ook niet die fazantenhaan die vanuit de akkervegetatie met gekakel, klapwiekend en snorrend bijna loodrecht voor hun neuzen opsteeg. Een ander driespan dat sleepwerk verrichtte langs een boerensloot, negeerde volkomen de overdreven schrikreactie van een koppel wilde eenden dat vanachter het slootriet luid snaterend, met zwiepende vleugelslagen tegen het water, op de wieken ging.


Auteur

arjan.brondijk