Klots - GroenRechts (column David Stolk)

Winschoten

De beste, mooiste en meest bijzondere ideeën worden vaak geboren aan de bar. Onder het genot van een goed glas. Des te later op de avond, des te beter de ideeën.

In de cafés die ik met enige regelmaat bezocht, werd er ook regelmatig over de politiek georeerd. Een bevriende stamgast opperde eens een idee voor een nieuwe politieke partij. Een soort tegenhanger van het populaire GroenLinks. Ook hebben een goede vriend en ik eens het briljante plan bedacht om een lokale afdeling van de PVV te beginnen. Na de verkiezingen, die wij uiteraard ruim hadden gewonnen,
zouden we ons afsplitsen van de partij en het volledig anders doen. Wij waren het huidige politieke klimaat ver vooruit.

Cora-Yfke Sikkema

Op de avond van Adrillen kwam er witte rook uit de Halte Democratie. De plek waar de gemeenteraad vergadert. Dat heette vroeger een raadszaal op het stadhuis, maar de nieuwe tijd, net wat u zegt. De sollicitatiecommissie was eruit. De nieuwe burgemeester is gevonden. Het boekwerk waar de nieuwe primus interpares aan moest voldoen, sloot het beste aan bij Cora-Yfke Sikkema. Op het moment wethouder in Haarlem, afkomstig uit Delfzijl, maar de naam klinkt wel heel Fries. En gezellig. Dat gaat met moeite samen natuurlijk. Fries en gezellig. Vraag maar aan de burgemeester van Dokkum.

Onze nieuwe eerste burger is politiek gekleurd. Namens de partij GroenLinks zit zij in het college van Haarlem. De keuze snap ik steeds beter. Het past in het huidige klimaat van Oldambt. De laatste jaren vind ik dit klimaat nogal een hoog ‘kopje thee drinken-’ en ‘de boel bij elkaar houden’-gehalte hebben. In het verleden was Winschoten dwars. Een grote handelsgeest, zelfstandig, rood, anarchistisch en er was in de rozenstad altijd wel iets aan de hand. Deze tijd ligt ver achter ons. Zelfs
de communisten laten zich steeds minder horen. Het is iets te gezellig en zweverig. Alsof je bij een weef- of macramé-cursus zit met muziek van een moeilijke singer-songwriter op de achtergrond.

Trend

Het is misschien een trend aan het worden. Ik merk dat er steeds meer vrouwen op vooraanstaande posities terechtkomen. Bij Radio 1 zijn overdag de meeste presentatoren vrouw. In Amsterdam heeft Femke het voor het zeggen. Ook GroenLinks en een Friese naam. In Amsterdam wonen ook nauwelijks meer Amsterdammers. Het is ook terecht dat de vrouw het nu voor het zeggen krijgt. De
mannen maken er al meer dan 2000 jaar een zootje van. Het is nu hun beurt. In mijn gezin lopen wij hier allang op vooruit. De twee vrouwen delen daar al jaren de lakens uit. Ik vind het prima.

Net als de echte oud-Winschoter geraken ook onze plannen en ideeën in de vergetelheid. Zo ook de kroegen waar de plannen zijn gesmeed. De stamkroeg is verdwenen en de stamgast ook. Het cynisme en sarcasme is geweken voor populisme en pragmatisme. Je kan en durft bijna niets meer te zeggen zonder dat iemand op zijn of haar lange tenen is getrapt. Cora treft een verdeelde stad aan.
Onder het dunne laagje chroom liggen genoeg problemen en spanningen om daar drie termijnen mee vol te maken.

Nooit gekomen

De tegenhanger van GroenLinks is er nooit gekomen. Hoewel het in die tijd nog had gekund. In de huidige tijden van politieke correctheid niet meer. Als de zwarte piet zelfs al niet meer zwart mag zijn en de Zeeheldenbuurt moet worden veranderd, dan zou de partij GroenRechts heel veel tegenstand hebben gekregen. Maar misschien lag dat ook wel aan de slogan. ‘Wel de bomen, nait de oapen!’ Ik mis de stamkroeg.


Auteur

Arjan Brondijk Redacteur