De tekeningen van Wim Romijn (13)

Vriescheloo

De Groningse kunstschilder, illustrator en auteur Wim Romijn geniet internationale faam als paardenschilder. Daarnaast schildert hij landbouwhuisdieren en wildlife. Zijn ontwerpen en illustraties dienden voor de vervaardiging van wenskaarten, kalenders, posters, borduurpakketten, portfolio’s en giclées. Hij toont op gezette tijden op deze site één van zijn tekeningen.... Dit keer Je eigen broek ophouden.

De accountancy verlaten om als zelfstandige een bestaan op te bouwen in de beeldende kunst gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Op de allereerste plaats, hoe kom je financieel rond, reserves raken een keer op. In de jaren waarin ik als illustrator werkte voor uitgeverijen, waren er maar twee die mij een voorschot aanboden. Het maken van illustraties en schrijven van teksten voor een platenboek namen gemiddeld twee jaren in beslag. Eenmaal uit handen gegeven, duurde het zes tot vierentwintig maanden voordat het boek in de boekhandel lag.

Nevenverdiensten

Het dwong mij op zoek te gaan naar wat nevenverdiensten. Met paarden en pony’s bekappen (besnijden van de hoeven) alleen kwam ik er niet. Precies tien jaar lang werkte ik voor boeren uit de omgeving en voor een foeragehandel om tegen betaling van tien gulden per uur mee te helpen bij de hooiwinning. Maandenlang, vaak drie dagen of dagdelen in de week laden en lossen van hooi- en strobalen.

Er waren dagen bij van ‘s morgens tien uur tot middernacht. Onder kappen van boerenschuren, in een smorende hitte, hooibalen van de kleigrond met een gewicht van vijfentwintig kilo, lossen en stapelen. De omstandigheden bij het laden en lossen verschilden en waren nogal eens extra zwaar. Geen boer deed tevergeefs een beroep op mij als er met de riek stalmest of met de gavel (hooivork) voederbieten geladen moesten worden.

Uitgeverijen

Bij de uitgeverijen was het een vanzelfsprekende zaak dat ik mijn kosten, zonder welke geen boek of kalender het licht zou hebben gezien, voor eigen rekening nam. Een Duitse uitgeverij nam contact op om een platenboek over het vroegere landleven, specifiek gericht op de Duitse markt, te laten maken. Ik bemerkte dat mijn agendapuntje ‘Wat te doen met reis- en verblijfkosten?’ hen verraste; na het zwijgen bedankte ik voor de eer.

Tot aan de dag waarop ik attent werd gemaakt op het bestaan van Kiem, de latere Kunstenbond, heeft het mij handenvol geld gekost om voor mijn rechten op te komen. Vanaf de aanvang van mijn schilderscarrière waren er meer dan twintig juridische geschillen; over het oneigenlijke gebruik van mijn illustraties, niet of niet volledig betalen van royalty’s, te hoge declaraties van advocaten en verduistering van mijn schilderijen. Hoewel een principiële houding (me niet laten bedonderen) ook een rol speelde, werd elke afweging rationeel genomen; telkens een inschatting maken van de te verwachten advocaatkosten tegenover de opbrengsten. 

Beeldende kunst

Als het beeldende kunst betreft, wordt er over betaling vaak heel makkelijk gedacht. Hoe veel keren ik niet ben benaderd om mijn schilderwerken pro Deo in bruikleen af te staan of om zonder enige vergoeding een ontwerp te maken met daarbij een eervolle vermelding in een blaadje als beloning. De beeldend kunstenaars waarmee ik contact onderhoud, delen deze ervaring met mij. Natuurlijk ben ik tijdig gestopt om op dergelijke verzoeken in te gaan.

Tussendoor maar gewoon boerenpaarden blijven schilderen.
 


Auteur

Arjan Brondijk Redacteur