Klots - December (column David Stolk)

De laatste maand van het jaar brengen allerlei festiviteiten met zich mee. Zo blijkt. De mooiste tijd van het jaar hoor je vaak. In mijn familie- en vriendenkring is het vooral een drukke tijd en val je van feest naar partijtje en borrel.

In mijn familie vieren wij tegenwoordig in december vijf verjaardagen, heb ik drie naaste vrienden die op hun geboorte proosten en zijn er nog een viertal feestdagen waar rekening mee gehouden moet worden. Vooral kerst is binnen onze familie een organisatie op zich om iedereen van de goede kant op dezelfde dag bij elkaar te krijgen.

Het is ieder jaar weer een gedoe. Waar gaan we heen met de kerst? Mijn zusje begint eind september al zaken te regelen. Vaak gebeurt het ook zoals zij bedacht had. Doorgaans is het grootse en meeslepende feest bij een van mijn oudere zussen. Die zijn groter behuisd. De vraag rijst ook direct welk deel van de ouderlijke macht het festijn mee mag vieren. Onze familie is een beetje een samengeraapt zootje. Een eerste en een tweede leg. Daarnaast is er een lauwwarme koude kant. Ook wordt met elke nieuwe vlam van de jeugd de koude kant weer groter.

Drie zussen

Mijn drie zussen regelen het vaak onderling. Dat horen we dan vanzelf. Waar, met welk deel van de ouders en wie neemt wat mee. We komen meestal om in de salades van diverse smaken. Het vleesgedeelte mag ik dan regelen. Dat houdt in dat ik de helft van de tijd sta te bakken. Mijn zus zet dan heel vriendelijk een fles wijn en glas naast me op het aanrecht. Ze kent me onderhand wel een beetje. Het vlees gaat doorgaans sneller op dan de salades. Daar eten ze tot oud en nieuw nog van.

Naast mijn eigen familie ben ik in de gelukkige omstandigheid ook een schoonfamilie te hebben. Die kant is wat overzichtelijker. Mijn schoonouders hebben samen hun finale bereikt. En er is een schoonzus. Die vindt alles goed. Er wordt gewoon gegourmet en mijn schoonmoeder heeft een kennisquiz gemaakt voor na de Viennetta. Vooral ik vind dat erg leuk. Mijn zwager en ik vormen dan
ook een team. Mijn zwager is er vrij snel flauw van en vraagt elke 10 minuten of het al pauze is en of ik sigaretten bij me heb. Hij is al drie jaar gestopt.

Een feest minder

Helaas vieren wij in december een feest minder. De verjaardag van vriend Harry wordt niet meer groots gevierd. Wees niet bezorgd, hij leeft gewoon nog, maar hij viert het in kleinere kring. Dat vind ik elk jaar weer jammer. Het was altijd een feestje. Altijd op de dag zelf. Of het nu maandag, vrijdag of zondag was. De rolletjes boterhamworst met augurk stonden onder zilverfolie op het aanrecht. Op deze vreugdevolle avond bezocht een zeer divers publiek het niet al te grote huis. Binnen een uur stond het blauw van de rook. Ook dat mocht gewoon nog. Voordat je er erg in had, kreeg je om drie uur ’s nachts een bericht van je betere helft of je in de sloot was gereden met de fiets.

Vanaf november begint eigenlijk december al. Met de intocht en al die discussies daarover. Dat een stoomboot nog gewoon mag? Moet dat niet elektrisch? Daarnaast doen wij, kikkerlanders, ook mee met wederom een Amerikaanse traditie. Black Friday. Kopen, kopen, kopen voor zo wènag mogelijk. De maandag daarop is het Cyber Monday. Een dag om de kleine middenstand nog verder de nek om te draaien.

Als klap op de vuurpijl

Als klap op de vuurpijl vieren we op vijf december niet alleen de dag van Sint Nicolaas (wat historisch gezien onjuist is), maar ook mijn eigen verjaardag. Dat is al 41 jaar lang een discussie tussen zwarte piet en mijzelf. Het weinige bezoek dat de moeite had genomen, kwam even snel omdat er nog pakjesavond gevierd moest worden of gedichten geschreven. Om Toon Hermans maar te citeren: ’Ik heb niets met Snieklaas, ik mag hem niet. Schijnheilige. Met zijn schimmel.’


Auteur

Arjan Brondijk Redacteur