Klots - Quiz (column David Stolk)

Winschoten

Sinds het eerste begin, zo’n vijftien jaar geleden, doe ik al mee met de pubquiz. Eerst in het Stadscafé Vinchotte, nu in Carambole. Ooit bedacht door de toenmalige eigenaar Heino. De eerste editie telde drie teams. Nu zitten er een twintig vijftallen hun hersenen een paar uur lang te kraken.

Zes vragenrondes, een fotoronde en een muziekronde. Daarna rolt er een winnaar uit. Elk krijgt een boekenbon van een tientje. ‘Een abonnement op de Veronicagids', grapt de jolige quizmaster en tevens uitbater van het voormalige biljartcafé. 'Een vriendje voor een tientje!’

De serveersters lopen af en aan met dienbladen vol met eerst thee en koffie, later met pils, wijn en fris. Des te later op de avond, des te joliger het wordt. Ons team bemandt al jaren dezelfde bartafel aan de bar. Dat bestelt wel zo makkelijk. Naast ons zit het team Gerry and the Pacemakers. Een leuke concurrent met dezelfde dosis frisse humor. De welgemeende uitingen, als ‘doe domme kou’ of ‘hol die toch stil’ vliegen met enige regelmatig over de bar.

Stemming

De vragen volgen elkaar op en ook de stemming aan onze tafel wordt met elk flesje bier prettiger. De meeste antwoorden, denken we, snel te weten. De gesprekken aan tafel dwalen af. Ineens hebben we het over de financiële huishouding van schoolbesturen. Vervolgens krijgen de scholen met een christelijk vaandel er volledig van langs. ‘Dei godvergeten gallige gereformeerden, oftewel vieze koksioanen!’ De volgende vraag gaat over het sterfjaar van een bekende Playboyactrice. We kijken allemaal naar onze pornospecialist. Hij weet het niet zeker en verontschuldigt zich dat het hier niet om harde porno gaat.

Sinds jaar en dag vult onze nestor van het team de antwoorden in op het daarvoor bestemde formuliertje. Behalve de muziekronde. Dat wordt uitbesteed. De vraag welke kust van Australië het dichtst bevolkt is, zorgt voor wat verwarring. Rechts is west of nee oost, maar is dat ook zo onder de evenaar? Hij geeft toe dat hij al sinds zijn jeugd aan ‘gewesten-blindheid’ lijdt.

Quizmaster

De quizmaster maakt de meest mooie versprekingen. De film ‘The last score’ heeft ineens iets te maken met een litteken en de ruïnes van Carthago liggen bij het Drentse Ruinen. Het is hem allemaal vergeven, wanneer hij bij de prijsuitreiking de meest rare teamnamen met de grootst mogelijke verve uitspreekt. Tea-eam Dunnnnneeeee Shaaaaag. Of (lage intonatie) deeeeee Oldtimerssssss! Hilariteit alom bij onze tafel. Het idee wordt geopperd dit een keer op te nemen voor het nageslacht.

Af en toe zijn er weleens heftige discussies in ons team. Bijvoorbeeld over de vraag uit welk land de milkshake afkomstig is. Onze nestor weet zeker dat Marco Polo dat heeft meegenomen uit China. Hij verzint er zelf een verhaal bij. ‘Hei nam dat goudje mit van China noar Itoalië en zei tegen dei Itakkers, dit is tof, dit most du even pruiven!’ ‘Zo is dat goan, dat wait ik zeker!’

Elke zondagavond wordt het weer te laat. Eigenaar Roel dartelt erover met zijn hapjes en maakt aan elke tafel een grap. De afgelopen quiz was ik door werkzaamheden wat later. Het bleek dat ik de eerste happenronde had gemist: een halve frikadel. De hele avond probeerde ik de bediening duidelijk te maken dat ik dit nog wel zou lusten. Helaas.

Twee frikandellen

Gelukkig vóór de prijsuitreiking kwam Roel eraan met twee frikadellen. Hij vroeg mij: ‘Wat is het verschil tussen een frikadel en jijzelf? In een frikadel zitten hersenen.’ We schaterden het uit, ik gaf hem een high five en ik keek op de tafel naar mijn bordje met frikadellen. Leeg en ik zag twee teamgenoten lachend de laatste stukjes verorberen. There is no I in team!


Auteur

Arjan Brondijk Redacteur