Nieuw tijdschrift Stichting Oud Winschoten in roerige tijden

Het zijn roerige tijden voor de Stichting Oud Winschoten (SOW). Zoals bekend moet de stichting op zoek naar een nieuw onderkomen. Enig lichtpuntje is het verschijnen van het nieuwe tijdschrift. Het is het 42e nummer van de 21e jaargang, dat nu bij de boekhandel ligt.

Wederom in de nieuwe vorm want sedert nummer 41 heeft een ruimere redactie van het tijdschrift besloten het roer om te gooien en te kiezen voor een nieuw groter format na 40 nummers op klein formaat te zijn verschenen. Ook is besloten meer met kleur te werken en dat valt ook in het nieuwe nummer terug te zien.

Nieuw in het huidige tijdschrift is de terugkeer van de kroniek. Zo publiceerde het tijdschrift in de periode 1998-2011 altijd de
door Eltjo Schipper samengestelde kroniek. Deze kroniek deed chronologisch verslag van belangrijke of gedenkwaardige feiten uit Winschoten in een bepaalde periode of jaar. Voor Eltjo gold dat vanaf het jaar 1933. Hij gaf echter na het overzicht van 1946 te hebben ingeleverd aan te willen stoppen. Dat was in 2011. Met de nieuwe redactie ontstond het idee de kroniek wederom nieuw leven in te blazen en dan per nummer een volledig jaar te bespreken te beginnen waar Eltjo was gestopt.

Plaquette

In het nieuwe nummer kunnen de wetenswaardigheden over 1947 worden gelezen. In het tijdschrift is verder ruimte voor de onthulling van de plaquette van Toos Hagenaars aan het stadhuis te Winschoten. De plaquette is een beloning van de stichting voor de gemeente Oldambt voor de grondige restauratie van het stadhuis in de afgelopen anderhalf jaar. Bij die restauratie werd ook een houtgesneden schouw verwijderd. Deze schouw heeft nu een plek gekregen in ’Ons Gebouw’ aan het Schönfeldplein. Het verhaal achter de schouw wordt uit de doeken gedaan door Robert Jalink.

Voorzitter Trijnko Pelgrim van de stichting kijkt in zijn bijdrage naar de joodse mevrouw Rika Pinto-Polak, een maatschappelijk zeer betrokken dame, die tijdens de oorlog met haar gezin in Auschwitz werd vermoord. Uitgebreid wordt ook de geschiedenis van de Winschoter leesinrichtingen belicht. De uitlening van boeken begon al in de negentiende eeuw onder auspiciën van de Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen. Vanaf 1929 kreeg Winschoten een openbare bibliotheek, een inrichting die verschillende locaties heeft gekend voor de bieb op het huidige nest in cultuurhuis De Klinker neerstreek. 

Voor rekening van....

Ironisch genoeg wordt in de rubriek Voor rekening van…. door John Ruibing gekeken naar de geschiedenis van verhuisbedrijf Nobbe, nota bene dezelfde verhuizer die de huishouding van Oud Winschoten van de bibliotheek naar het onderkomen in het Sint Lucasziekenhuis had vervoerd en vandaar weer naar de opslag na het noodgedwongen vertrek. Van oorsprong kwam de familie Nobbe uit Bourtange van waaruit een bodedienst met Winschoten werd onderhouden. Pas vanaf 1963 besloot Nobbe zich op het verhuizen te concentreren. Hennie Lemein neemt de Wevershorn en de Blijhamsterstaat in ogenschouw en Robert Jalink richt zijn pijlen op het gat in de Langestraat dat begin dit jaar ontstond door een verwoestende brand die twee panden in de as legde: het voormalige pand van Jan Emo Smid en het naastgelegen pand waar Dixons (maar ook Bosma bedden) was gevestigd.

In het Literatuursignalement tenslotte is er aandacht voor twee jubilarissen die beide een jubileumboek hebben afgeleverd: Het Leger des Heils, dat 130 jaar bestaat en de NVVH-Vrouwennetwerk Afdeling Winschoten dat het 100-jarig jubileum viert. Ook in het huidige nummer is de redactie van de stichting er weer in geslaagd unieke en historische gebeurtenissen uit de rijke historie van de stad Winschoten voor het voetlicht te brengen.

Oud Winschoten, halfjaarlijks tijdschrift over de geschiedenis van Winschoten. Jaargang 21, 2019 nr. 42. Losse nummers: prijs 7 euro.