Klots - Erfgoed (column David Stolk)

Samen met mijn vader ben ik een aantal dagen in Engeland geweest en wel op het eiland Wight. Om te onthaasten. Wanneer je niet helemaal goed in je vel zit dan kun je geen betere plek bedenken dan een desolaat en eenzaam Engels vakantieoord. Triest, grijs en troosteloos. Voor mensen met teveel zelfmedelijden de plek om lekker het hoofd leeg te waaien en eindeloos naar de zee te kijken.

De Engelsen zijn in heel veel dingen niet goed. Koken, lekker bier brouwen, uit Europa stappen, referenda manipuleren, rechts rijden en treinen op tijd te laten rijden. Om maar een paar voorbeelden te noemen. Waar ze wel heel kundig in zijn? Het onderhouden en exploiteren van Nationaal Erfgoed. English Heritage zogeheten. Van kasteel tot tuin en van oude Keltische nederzetting tot een ‘battlefield’. Alles wordt keurig bemand en onderhouden door een grote groep vrijwilligers.

In een van de vele treinritten kregen wij het over het rijke erfgoed van het Oldambt. Niet alleen het graan en het communisme, maar ook de inpoldering, de oude kloosters en borgen, de overstromingen en verzonken dorpen in de Dollard. En als klap op de vuurpijl natuurlijk de slag bij Heiligerlee. Het feitelijke begin van de Nederlandse onafhankelijkheid.

Wanneer dit in Engeland zou zijn gesitueerd, zou Heiligerlee niet het dorp zijn wat het nu is. Het zou overspoeld worden met toeristen, er zou een groots ‘visitor centre’ staan met horeca en headsets met in allerlei talen uitleg over de slag. Om het zo goed mogelijk te beleven.

‘Eigenlijk zou er een soort app moet zijn met leuke routes op de fiets of te voet. Waar je dan allerlei informatie in beeld krijgt?’ Zei ik hem. De oudere jongere sprong op van zijn treinstoel en vertelde met een ietwat verbolgen enthousiasme dat deze er wel degelijk was. Levend Landschap van Stichting Landschap Oldambt. Ik wist niet van het bestaan en velen met mij niet.

In het Oldambt bestaan er vele stichtingen en clubjes die van alles met heel veel goede bedoelingen in de lucht houden. Van een stoomgemaaltje in Nieuwolda tot een kerkje in Oudeschans. Deze kleine organisaties vragen allemaal zelf wat subsidie aan en krijgen elk jaar weer iets om de boel ternauwernood aan de gang te houden. Veelal dankzij de tomeloze inzet van een kleine groep vrijwilligers.

Daar zou eigenlijk een overkoepelende organisatie boven moeten hangen (om in ambtelijke termen te blijven) om alles goed te regelen en op elkaar af te stemmen. Maar wacht eens. Die is er ook. Stichting Marketing Oldambt zou dit toch met alle handen die het bij elkaar heeft gesubsidieerd aan moeten pakken? Daar is zoiets toch voor? Een drakenboot race kan iedereen wel organiseren. Ik denk aan een een prachtige locatie voor een groots en meeslepend Oldambtster Cultuurhistorisch ‘Visitor Centre’. Die plek heet De Toekomst en er zijn parkeerplaatsen genoeg.