Blog Monique Postema uit Oude Pekela over opvoeden - Een fijn compliment

Monique Postema uit Oude Pekela wil in haar werk als reflexintegratie therapeut/kindercoach zoveel mogelijk kinderen op een positieve manier tot ontwikkeling laten komen. Met kleine korte verhaaltjes wil ze de lezer laten nadenken over opvoeding, zonder belerend te zijn. Vandaag haar negende blog: Een fijn compliment.

Een fijn compliment wie wil dat nou niet? Deze week sta ik in de rij bij de supermarkt te wachten dat ik kan afrekenen. Voor mij speelt zich een leuk tafereel af.

Mooie om te observeren
In de winkel wagen zit een jongetje tussen de boodschappen, samen met denk ik zijn moeder, zijn ze druk aan de klets. Nou vooral het jongetje, hij kwebbelde honderd uit. Moeder legt in de tussentijd de boodschappen op de band en de kassière begint de boodschappen te scannen. Vol vuur en passie helpt de kleine jongen de moeder om ook de boodschappen in de daarvoor
bestemde boodschappen tas te laten verdwijnen. Moeder had iets andere indeling hoe dan het jongetje maar in no-time lagen de boodschappen in de juiste tas.

Leuke interactie
De kassière had er ook duidelijk aardigheid aan en kletste gezellig mee. Ze vroeg hem of hij de kassabon wilde pakken als deze uit de kassa zou komen. En dat wilde hij wel. Op het moment wat zij aangaf mocht hij de bon van de kassa pakken. Waarop zij hem het compliment gaf, toppertje en twee duimen stak ze omhoog. Op dat moment denk ik het volgende. Is het echt nodig om de titel 'toppertje' te krijgen om dat je een bonnetje pakt?

Hele goede intentie
Begrijp me goed, ik weet dat zij dit met hele goede intenties heeft gezegd. De reden waarom ik hier over schrijf is dat dit soort complimenten naar twee kanten kunnen uitwerken.

De mogelijke uitwerking van complimenten
Je denkt als kind dat je geweldig bent en je gaat het gewoon vinden dat mensen over alles wat je doet vertellen dat je een toppertje bent. Je gaat bijna naast je schoenen lopen. Of je wordt er juist onzeker van en denkt ik moet heel erg mijn best doen.
Krijg je de volgende keer niet zo’n groot compliment dan denk je dat je het niet goed doet. Hierdoor worden kinderen soms gewoon faalangstig.

Ja hoor, wat een gezeur!
Nu hoor ik bijna mensen denken, kom op zeg. Wat een onzin dit doe ik al jaren zo. Mijn kind is geen opschepper of mijn kind heeft daardoor geen faalangst. Wat een flauwekul. Lees toch even verder.

Blijf complimenten maken alleen…
Ik wil zeggen blijf vooral complimenten maken. Alleen pak ze een beetje anders in. Een compliment over het proces. Wat voor het kind ook een groot compliment was geweest zou zijn. Als de kassière zou hebben gezegd. Ik zie dat jij goed kunt luisteren want jij hebt echt gewacht tot ik zei dat je het bonnetje mocht pakken. Dan zou ze een compliment hebben gegeven over het proces. Waarop het kind zou kunnen hebben gedacht. Ohh mensen vinden het fijn dat ik luister, mogelijk gaat het kind dit dan vaker inzetten.

Trots zijn op wat je hebt gedaan
Kinderen groeien (volwassenen trouwens ook) als er een compliment wordt gegeven over het proces en niet over het eind resultaat. Iets zeggen over het eind resultaat is een oordeel geven over. Ik gooi er nog even een voorbeeld in. Een kind maakt een tekening. Het compliment wordt vaak, wat een mooie tekening. Dit is een oordeel over het eind resultaat. Zeg je, ik heb gezien dat je lang er mee bezig bent geweest. Dan vertel je iets over het proces. Want stel je eens voor dat de tekening nergens op lijkt, wat moet je dan zeggen? Denk er maar eens over na. Blijf wel complimenten maken hoor want die hoort iedereen graag.

Voor meer informatie: www.moniquecoachtkids.nl.