Een doelpunt is genoeg voor FC Groningen tegen Vitesse, Lundqvist matchwinner vanuit een strafschop

Het stadion slaakt een zucht van verlichting, beloont de spelers van FC Groningen met een warm applaus en sluit zelfs de twee weken geleden nog uitgefloten Ajdin Hrustic weer in de armen. Met de 1-0 thuiszege op Vitesse is bijna iedereen in het Hitachi Stadion tevreden.

Danny Buijs bracht, zoals bijna elke week, weer een mutatie aan in zijn basiself. Deze keer was het Sam Schreck die sneuvelde ten faveure van Ajdin Hrustic.

De Australiër mocht voor de gelegenheid plaatsnemen aan de linkerkant, onder meer om samen met linksback Django Warmerdam in een zonedekking het gevaar van de rechterflank van Vitesse in te dammen, maar ook om snel diepte te zoeken met als doel spits Romano Postema een keer in stelling te brengen.

De wekenlijkse wisselingen van Buijs

Analist Hans Westerhof plaatste zijn vraagtekens bij de wekelijkse wisselingen van Buijs.

„Of hij is er nog altijd niet uit of hij is voorstander van aanpassen aan de tegenstander”, prakkiseerde de oud-trainer van onder meer FC Groningen, Vitesse en PSV hardop. „Als dat laatste het geval is, moet je wel accepteren dat het lastig wordt om automatismen in te slijpen. Bovendien kan de tegenstander dus altijd in dezelfde constellatie blijven spelen, die hoeft zich tegen FC Groningen nooit aan te passen. Het is denk ik ook wel een kwestie van de ervaring van de trainer. Dick Advocaat doet zelden of nooit concessies.”

Niettemin leek de tactiek van de noorderlingen te werken. Vanaf het begin werd de aanval gekozen tegen Vitesse, terwijl de tegenstander zelf niet of nauwelijks gevaarlijk werd. Iets wat wederom te danken was aan de hechte, defensieve organisatie van FC Groningen, inmiddels een handelsmerk van de club.

Verdiende voorsprong dankzij een strafschop

Het was een strafschop die de op dat moment verdiende 1-0 voorsprong op het scorebord bracht in het met 17.884 toeschouwers gevulde Hitachi Stadion. Het was Vitesse-aanvaller Oussama Tannane die op opzichtige wijze Hrustic onder trok binnen het strafschop.

Voor scheidsrechter Martin van den Kerkhof was het een duidelijke zaak: strafschop. Bij afwezigheid van Samir Memisevic en Kaj Sierhuis meldde Ramon Lundqvist zich oor de klus. Vitesse-keeper Remko Pasveer voerde koude oorlog door een meter achter de doellijn te gaan staan, maar de Zweed liet de doelman kansloos.

Rommelige fase

Na de openingstreffer brak een rommelige fase aan, waarin Romano Postema FC Groningen nog wel op 2-0 had kunnen brengen. De pas achttien jaar geworden spits dook alleen op voor Pasveer, maar schoot hoog over.

„Dat is de druk op zo’n onervaren jongen”, zag Westerhof meteen. „Matavz had hem aan de andere kant zeker gemaakt. Vanuit zo’n positie moet je de bal natuurlijk altijd laag en tussen de palen houden. Maar je kunt het Postema niet kwalijk nemen. Zeer terecht dat Buijs hem weer in de basis heeft gezet. Dit is het enige podium waar je de ervaring op kunt doen om op zeker moment wel goed te handelen bij zo’n kans.”

FC Groningen werd niet meer gevaarlijk, tot vlak voor rust toen Lundqvist Pasveer nog aan het werk zette met een goed geplaatste vrije trap.

Tevergeefs op jacht

In de tweede helft was het Vitesse dat, met Jay-Roy Grot in de gelederen in plaats van Matavz, nadrukkelijk op jacht ging naar de gelijkmaker.

Sergio Padt toonde zich als altijd scherp, voetbalde sterk mee en Tannane zag een vrije trap rakelings over de lat scheren. Aan de andere kant van het veld doken Ajdin Hrustic en Daniël van Kaam nog gevaarlijk op voor het Vitesse-doel, maar tot scoren kwam de thuisclub niet meer.

„De balans opmakend waren de betere kansen eigenlijk nog voor Vitesse’’, constateerde Westerhof. „Zeker in de tweede helft.” Maar een oude voetbalwet liet zich gelden: wie niet scoort, kan niet winnen.