Het verleden van Pekela: De tijd van toen, waar is ze gebleven? Dit keer de Baptistenkerk, pastorie en naast gelegen woning

Joop Bondrager, Henk Snakenborg en Bert Panneman, beheerders van de Facebookpagina De Roegbainders, tonen op gezette tijden oude beelden van Nieuwe of Boven Pekela. Dit keer de Baptistenkerk, pastorie en naast gelegen woning.

Van de Baptistenkerk, pastorie en naastgelegenwoning aan de Jan Jan Oldenburgerstraat in Nieuwe Pekela is de kerk de oudste. Deze werd in 1877 voor ongeveer 3000 gulden gebouwd en  was waarschijnlijk enige jaren het particuliere eigendom van de eerste voorganger van de 'gedoopte christenen' in Nieuwe Pekela, de heer Kloekers. Daar door is ook de naam 'Kloekers kerkie' duidelijk.

Amsterdamse school

Later nam de baptistengemeente het geheel ook financieel over en bouwde er, ongeveer in 1914 de pastorie bij. Bouwkundig gezien is deze woning een voorbeeld van de Amsterdamse school, wiens bekendste vertegenwoordiger Berlage was. Hij bouwde onder andere de koopmansbeurs in Amsterdam en het St. Hubertusslot op de Hoge Veluwe. Ook de architect van de pastorie maakte een optimaal gebruik van de mogelijkheden die baksteen hem bood om versieringen aan te brengen. Kenmerkend zijn de tinnen met de kleine hoektorentjes als bekroning van het hoogste gedeelte van de woning. Ook café De Beurs aan de A Reijnderstraat zegt alles over de imitatie van Berlages schepping.

Nog vrijwel in dezelfde staat
Het huis op de foto rechts van de kerk verkeert anno heden nog in vrijwel dezelfde staat als in de dertiger jaren van de vorige eeuw toen het werd gebouwd. Schilder Gabriel woonde er links, terwijl gemeentearchitect Tuinhof het rechtergedeelte bewoonde. Daarvoor stond er een woning waarin onder andere de familie Zaadhof woonde, die daar begon met een klein kartonnagefabriekje. Drukker Andreessen bedrukte vaak de gebakdozen die Zaadhof maakte. Zoals bekend, is het bedrijf van deze Zaadhof overgeplaatst naar Winschoten, waar het uitgroeide tot een van de grootste kartonnagefabrieken van ons land.
 
Tekst: A. Tiktak