Bestuur THOS opent condoleanceregister voor clubicoon Jakob Sikkema

De crematie van de op 14 maart overleden SV THOS-clubicoon Jakob Sikkema (67) vindt donderdag in besloten kring plaats. Omdat veel mensen graag hun medeleven willen betuigen en de condoleances willen overbrengen is de kantine van de voetbalclub uit Beerta woensdag geopend.

Hiertoe is in overleg met de instanties en de familie besloten.

"Wij zullen woensdag 18 maart de deuren van de kantine openen en daar een condoleanceregister neerleggen ter ondertekening", aldus het bestuur.

Wie dat wil kan tussen 15.00 en 20.00 uur terecht in de kantine aan de Hoofdstraat 42A. Iedereen die de kantine bezoekt zal de regels, zoals gesteld zijn door onder andere het R.I.V.M., in acht dienen te nemen. Het bestuur zal hier strikt op toe zien.

Hoofdtrainer René Nijgh van SV THOS schreef een indrukwekkend eerbetoon aan Sikkema:

Lieve Jakob,

Sommige dingen wil je niet geloven als je het hoort. Helaas is het nieuws dat mij vanmiddag bereikte de waarheid. Je bent overleden. Ik kan het niet bevatten. Allereerst gaan mijn gedachten uit naar jouw familie en vrienden. Ik wens hun alle kracht om dit vreselijke verlies te kunnen dragen.

In de zomer van 2017 startte ik als trainer bij SV THOS. En dan kan het niet anders dan jou tegen het lijf lopen. Jij was de Haarlemmer olie van de club, jij was THOS. Altijd als ik het sportpark betrad was jij de eerste die ik zag. Je gaf me een kop koffie en we praatten over van alles en nog wat. Als ik eens wat vroeger op de club was konden we samen eindeloze gesprekken voeren. Je had een uitgesproken mening over van alles. Je was zo eerlijk als goud en had je hart op de tong. Ook naar mij durfde je kritisch te zijn. Dat heb ik enorm gewaardeerd. Wat goed is is goed en wat slecht is is slecht.

Ook enorm veel waardering heb ik voor alles wat je voor de club deed. Jij was de spil waar alles om draaide. Nooit te beroerd om de handen uit de mouwen te steken en het voortouw te nemen als een klus geklaard moest worden. De laatste maanden liet je me vaak weten dat het je zoveel pijn deed dat de club het zo moeilijk heeft. Het ledenaantal loopt terug en de club heeft moeite om het hoofd boven water te houden. Dit jaar bestaat de club 100 jaar. Je wilde hoe dan ook dat de club dat jubileum nog kan vieren. De club gaat het jubileum vieren, maar helaas zonder jou.

Wat rest zijn mijn herinneringen aan jou. Je humor, directheid en oprechte interesse zal ik nooit vergeten. Altijd even vragen hoe het met m’n moeder is, hoe het thuis is en of Boy nog heeft gevoetbald. Kortom, je was een man met een hart van goud. Al die uitwedstrijden dat je bij me in de auto zat en jij altijd de toeristische route wilde rijden. Of die ene keer dat we naar Drieborg gingen en we bijna te laat kwamen, omdat jij me onderweg liet stoppen en me een boerderij wilde laten zien waar je vroeger als tuinman had gewerkt. Prachtige momenten! En die zal ik nooit vergeten. Net als de dag dat ik bekend maakte dat ik zou vertrekken bij THOS. Je had de tranen in je ogen. En dat zegt wat mij betreft alles over de band die we hadden. En wat was je trots hè op Jaap dat ie zijn trainersdiploma had gehaald? Je liet het niet aan hem merken, maar elke week vroeg je mij hoe het met zijn cursus ging.

Jakob, hoewel ik je nog maar een aantal jaren ken, zijn onze belevenissen niet op twee handen te tellen. Ik beschouwde je als mijn voetbalvriend. In mijn laatste maanden als trainer van jouw club zal ik alles doen wat ik kan om nog een prijs te pakken met de jongens. Je grapte altijd tegen me dat ik in de geschiedenisboeken zou komen, omdat we de laatste jaren zo goed hebben gepresteerd. Maar als er één iemand is die de geschiedenisboeken van THOS ingaat ben jij het! Want jij verdient het als geen ander.

Ik ga je ontzettend missen...

Lieve Jakob, bedankt voor alles wat je voor me hebt betekend.

Rust zacht...