Henk Drenth, olle mopperkont - column

Door de vele berichten van een handjevol deskundigen en karrevrachten onbenullen over het coronavirus was mij het overlijden van Henk Drenth volledig ontgaan. De olle mopperkont van de voormalige stripwinkel Zinnebeeld in Groningen is niet meer, en dat deed me wat.

Niet dat ik de beste man mocht - wie wel? - maar met diens heengaan is er weer een icoon van de Stad verdwenen. Hij staat wellicht niet op gelijke voet met Ome Loeks of Jan Roos, maar het scheelt niet veel.

Henk runde zijn stripwinkel - eerst aan het Zuiderdiep (toen nog onder de naam Tante Leny), later  aan de Pelsterstraat, vlakbij de Vismarkt - maar liefst 36 jaar. Uiteindelijk staakte hij de strijd tegen de modernisering. 'Niet meer te doen', verzuchtte hij pal voor de definitieve sluiting, 'Mensen kijken tegenwoordig liever op hun telefoon'.

Ik was er niet bij, maar vermoed dat hij de interviewer nors aankeek en hem toefluisterde 'En nu sodemieter maar op'. Henk stond namelijk niet bekend als het zonnetje in huis. Hij was niet alleen nors, ook schuwde hij niet zijn mening te ventileren als een klant iets in zijn winkel kocht wat hem niet aanstond.

De eerste keer dat ik Zinnebeeld binnenstapte zal ruim dertig jaar geleden zijn geweest. Het oogde, toen al, rommelig. Bananendozen puilden uit, aan de wand hingen wat posters. Elke inrichter van winkels zou spontaan de tranen in de ogen zijn gesprongen.

Henk - baard, lange donkere haren - stond in zijn domein halverwege de winkel, omringd door allerlei snuisterijen, van strips, tot sleutelhangers, doosjes met of zonder inhoud en strippoppetjes. Schuin achterin de zaak stonden bakken met singles. Op de vraag of hij iets van de band Status Quo had, kreeg ik als antwoord 'Bij de S'. Henk keek bij het geven van dit logische antwoord niet op of om. 

Voor een beginnend verzamelaar was Zinnebeeld een walhalla. Trots als een pauw legde ik de door mij uitgezochte singles op de toonbank. Weer keek hij amper op, maar noemde slechts het bedrag. Ik legde het geld neer en ging weer. 

Dit tafereel herhaalde zich een groot aantal keren. Menigeen die van zijn spulletjes af wilde, wist Zinnebeeld namelijk te vinden, en dus kon ik mijn verzameling regelmatig aanvullen met nieuwe items. Dat mijn muziekkeuze niet de zijne was, werd mij na het zoveelste bezoek duidelijk. Na een stapeltje singles en lp's te hebben afgerekend, klonk het binnensmonds 'Kutband'.

Een icoon is niet meer. Henk Drenth werd slechts 62 jaar.