Coronabesmettingen in Leer: Zandzakken voor de deur (of enige nuance) - commentaar

'Vreselijk', 'verschrikkelijk', 'daar gaan we weer', tot 'we zijn weer terug bij af' en 'binnenkort in totale lockdown'. Het bericht dat in een restaurant in Leer elf mensen zijn besmet met het coronavirus hakt er, gezien de vele reacties, flink in. Is het de hoogste tijd om de rollen wc-papier en voedselpakketten weer uit de supermarkten te plunderen, of is enige nuance op zijn plaats?

De verspreider van het virus was, volgens de Ostfriesen Zeitung, nota bene een arts die griepverschijnselen had en vervolgens positief was getest op Covid-19. Als er één beroepsgroep is, die zou moeten weten, dat je dan het beste thuis kunt blijven, zijn het artsen, maar de 'zondaar' had daar schijnbaar andere ideeën over en besloot dat het geen kwaad kon een hapje te eten in de Alte Scheune (what's in a name?).

Het 'plaats delict', waar de gasten de besmettingen opliepen, ligt in Landkreis Leer op een 'kleine' vijftig kilometer van Winschoten. 'Elf besmettingen op zo'n korte afstand, het komt nu wel heel dichtbij', was één van de reacties op dit nieuws. En 'nu we het virus in Nederland onder controle hebben, breekt het in Duitsland weer uit'.

Hoezo dichtbij? Ter vergelijking: in ruim een halfuurtje sta je vanuit de Rozenstad in hartje Groningen, waar de teller op 165 besmettingen staat, sinds een paar langlaufende Brabantse carnavalvierders het virus mee naar Nederland nam. 

En hoezo heeft Duitsland het virus niet onder controle? De coronacijfers bij onze Oosterburen zien er juist veel rooskleuriger uit dan bij ons. Met een kleine 180.000 besmettingen (waarvan 160.000 zijn hersteld) op een bevolking van rond de 84 miljoen kun je mee thuiskomen, lijkt me. Beter in ieder geval dan de tot nu toe ruim 45.000 besmettingen onder 17,4 miljoen Nederlanders. En laten we het dodental helemaal maar buiten beschouwing laten.

Dat het virus (nog) niet weg is, en wellicht de komende jaren niet weg zal gaan, is misschien een gegeven waar we mee moeten leren omgaan. De vraag is of we ons leven en onze leefstijl moeten laten beïnvloeden door Covid-19 of dat we, zoveel mogelijk, over moeten gaan tot de orde van de dag.

Met de gordijnen dicht en een stapeltje zandzakken voor de deur wachten op het einde der tijden, of proberen ons leven en onze economie weer op de rit krijgen door simpelweg te accepteren dat er in de toekomst hier en daar een paar mensen het virus oploopt en er - hoe triest ook - mensen aan zullen overlijden.

Met wereldwijd 'slechts' 344.000 doden op een bevolking van 7,8 miljard mensen en ruim 98 procent - het gros heeft lichte tot matige klachten - kans om volledig te herstellen, lijkt mij die keuze snel gemaakt.

Arjan Brondijk