RUN van Winschoten afgelast? Dan maar een eigen ultraloop organiseren

De RUN van Winschoten is zoals bekend, vanwege de coronaperikelen, afgelast. Raimond Peters laat zich hierdoor niet uit het veld slaan. Hij heeft, samen met zijn loopmaatje Gerben Oevermans, een alternatief op poten gezet. Beiden vertrekken zaterdagnacht voor een tocht van 100 Mijl van Heiligerlee naar Terborg, de woonplaats van Peters. Onderweg 'ergens' haakt ook Sameena van der Meijden aan.

De ultraloper heeft al drie keer de RUN van Winschoten gelopen. In de aanloop naar dit evenement logeert hij bij de familie Koetje in Heiligerlee. "Aangezien hij met zijn 50ste verjaardag de RUN wilde lopen, maar dit dus niet kon plaatsvinden, wilde hij toch iets speciaals doen", zegt Koos Koetje. "Zo kwam hij op de gedachte om van ons huis naar zijn eigen huis te lopen. Raimond heeft een route uitgestippeld en wil deze in 24 uur lopen."

Peters, die dinsdag 50 jaar wordt, heeft een aantal jaren ervaring met het lopen van ultralange afstanden. Honderd Mijl, ofwel 161 kilometer, is echter nieuw voor hem. "De 100 Mijl stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Ik heb al meerdere keren 100 kilometer gelopen, maar 100 Mijl is nieuw voor mij. Wel heb ik ooit 130 kilometer afgewerkt."

In Gerben Oevermans, woonachtig in Ridderkerk, heeft hij een man met ervaring gevonden. Oevermans heeft onder meer de Elfstedentocht gelopen over 246 kilomter en hij doet in spetember mee aan de fameuze Spartathlon, tussen Athene en Sparta, over eenzelfde afstand.

Mentale fitheid

Volgens Peters komt het bij duurlopen niet alleen aan op lichamelijke fitheid ('uren maken, uren maken, uren maken'), maar ook voor een groot deel op mentale fitheid. "In je hoofd moet het goed zitten, want er komt een moment, meestal rond de 75 kilometer, dat alles in je lichaam schreeuwt om te stoppen. Dit duurt meestal een halfuurtje en daar moet je dan door. Kwestie van de knop omzetten. De pijn gaat dan op een gegeven moment wel weg."

"Als je plezier in het lopen hebt, ga je je grenzen opzoeken. Eerst probeer je om 10 kilometer te volbrengen, dan een halve marathon, en vervolgens een marathon. Voor velen is het lopen van deze klassieke afstand van 42 kilometer en 195 meter het ultieme doel; anderen willen meer. Als je dit bereikt hebt, geeft dat een euforisch gevoel. Je moet jezelf blijven kietelen is mijn motto."

Grenzen verleggen, noemt Peters dit. "De eerste keer een Marathon volbrengen is een hoogtepunt, maar nu loop ik er een paar per maand. Ik werk namelijk in Arnhem op een daklozenopvang, en twee keer per maand loop ik dan van mijn woonplaats naar mijn werk, een afstand van circa 42 kilometer. Doordeweeks, op mijn vrije dag, ren ik vaak rond de 80 kilometer. Ik herstel blijkbaar vrij snel."

Hartpatiënt

En dat is opmerkelijk, want Peters, die zijn sportieve loopbaan is begonnen als bokser, is hartpatiënt. "Nee, mijn cardioloog is niet gillend gek geworden. Hij zei: Doe maar wat je wilt. In het begin moest ik zes pillen slikken, nu zit ik nog maar op twee. Het hardlopen heeft dus op mijn lichaam een gunstig effect. Nou moet ik er wel bijzeggen dat ik geen sneltrein ben, zeker niet met extreem warm weer, maar meer een oude diesel. Ik dender door op mijn eigen tempo."

Peters en Oevermans verwachten de afstand tussen Heiligerlee en Terborg binnen 24 uur te kunnen overbruggen. De twee vertrekken zaterdag tussen 4.00 en 5.00 uur. "We nemen een rugzak mee met daarin een paar krentenbollen en wat reepjes. Onderweg komen we genoeg benzinestations en supermarkten tegen om een blikje cola of een biertje te kopen. Komt helemaal goed."