Het Sterrebos in Winschoten gaat op de schop en wordt 'robuuster en veerkrachtiger'

Het monumentale Sterrebos in Winschoten gaat komend najaar deels op de schop. De operatie behelst onder meer het kappen van oude, zieke bomen.

Het Sterrebos nabij het centrum van Winschoten, 194 jaar oud en een rijksmonument, wordt in de komende herfst opgeknapt. Dat laat de gemeente Oldambt, de eigenaar van het bos, weten.

Volgens woordvoerster Charone Tellegen gaat de bezem met name door het noordwestelijk deel van het bos. ,,Daar worden oude, zieke bomen gekapt. Essen onder meer die de ziekte essentaksterfte hebben. Door die ziekte kunnen takken naar beneden vallen, met alle risico’s van dien voor wandelaars. Ook daarom moeten ze weg. Ze worden vervangen door nieuwe bomen van verschillende soorten. Op die manier wordt het bos robuuster en veerkrachtiger.’’

<b>Vogels en vleermuizen</b>

Daarbij probeert de gemeente in dat noordwestelijk deel oude, monumentale bomen te behouden. Bomen met name waarin vogels en vleermuizen huizen. ,,We hebben al onderzocht in welke bomen vogels zitten en bekijken nog in welke vleermuizen huizen. De vijver die ook in dat deel ligt, hebben we al eerder aangepakt.’’

De gemeente krijgt voor de opknapbeurt 70.000 euro van de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed. Het Sterrebos behoort als rijksmonument tot dat cultureel erfgoed.

Het bos ligt nabij het stadscentrum en werd in 1826 aangelegd als een werkverschaffingsproject voor werkloze stadsbewoners, op initiatief van dominee Steringa Kuiper. Winschoten kreeg zo zijn eerste wandelbos. Iets dat paste in die tijd, waarin de belangstelling voor natuur en buitenleven groot was.

<b>Leonard Springer reconstrueerde Sterrebos in 1907</b>

Zijn huidige, romantische vorm kreeg het Sterrebos in 1907. Architect Leonard Springer reconstrueerde het toen en gaf het zijn slingerpaden, heuveltjes en vijver. Het tunneltje, koekoekstunneltje in de volksmond, had het toen al. Springer liet dat ongemoeid.

Rondom dat romantische bos, waarin op zondagen werd gewandeld of naar muziek werd geluisterd – er stond indertijd een muziekkoepel – breidde de stad zich verder uit. Het bos werd steeds ongemoeid gelaten en werd zeker na 2000, toen het de status van rijksmonument kreeg, ‘onaantastbaar’.

De gemeente knapte in de afgelopen decennia verschillende delen van het monument op en is nu dus toe aan het noordwesten. Marijke Valeton is blij met die operatie. Zij woont aan de rand van het bos en vormt met Harry Smith het bestuur van de Bewonerscommissie Vierwindenbuurt. ,,We maken ons sterk voor de leefbaarheid in dit deel van de stad en daarbij speelt het Sterrebos een grote rol. Het bos baart ons soms ook zorgen; zo was er een tijd sprake van overlast door hondenpoep. Maar over het huidige plan van de gemeente zijn we positief. Het ziet er goed uit.’’