Blog Monique Postema uit Oude Pekela over opvoeden - Aanname

Monique Postema uit Oude Pekela wil in haar werk als reflexintegratie therapeut/kindercoach zoveel mogelijk kinderen op een positieve manier tot ontwikkeling laten komen. Met kleine korte verhaaltjes wil ze de lezer laten nadenken over opvoeding, zonder belerend te zijn. Vandaag blog 39: Aanname.

Ik liep vorige week in de drogist en het volgende kwam mij ter ore. Nee ,ik hoefde niet echt goed te luisteren wat de dames hadden beide nogal een harde stem. Een stem die klinkt als een klok zoals wij dat thuis zeggen. Dus al de bezoekers konden het verhaal zonder inspanning volgen.

De twee dames, oude rotten in het vak neem ik aan, want op hun kaartje stond, assistent-filiaalleider dus best voornaam, toch…? Ze gingen tegen elkaar los en ze waren het roerend met elkaar eens en wel over het volgende. Dat je stagiaires niet hoeft te vragen wat voor ze te doen want ze kunnen toch niets. Toen werd dit aangedikt met een verhaal. Als je ze vraagt om een wc schoon te maken komen ze niet verder dan de borstel door de pot te halen.

Eigenlijk zeiden ze indirect wat moet je met die kinderen in je winkel je hebt er niets aan. Misschien was het ook wel een oordeel naar de ouders toe dat ze dat de kinderen niet geleert hebben.

Niet veel verder stond een jong meisje ik denk een vakantie kracht een beetje onwennig met een zwabber in haar hand. Ze keek wat zoekend in het rond. Wat ze wilde kan ik niet weten. Alleen wat ik wel weet is dat het verhaal van de 2 oude rotten haar niet kan zijn ontgaan. Hoe durf je dan nadat je dit hebt gehoord nog wat vragen aan de assistent bedrijfsleider. Ik zou mij wijselijk stilhouden, want je had net gehoord dat je toch niets kan.

Thuis gekomen dacht ik even over dit voorval na. Het is toch niet standaard dat alle kinderen thuis huishoudelijke taken hoeven doen? Misschien wil de vader of moeder dit graag zelf doen en heeft dat kind een andere taak in huis. Wat ik ook dacht hoe krijgen de andere stagiaires ooit een kans bij deze vrouwen. En willen we onze kinderen zo laten behandelen door volwassenen?

Als je stagiaires in je winkel laat meelopen of vakantiekrachten die misschien deze zomer voor het eerst mogen werken dan ben jij toch diegene die ze het vak moet leren. En ja misschien moet je zo’n jongen of meisje nog leren hoe een wc schoon te maken.

Is het eerlijk om je zo uit te spreken over deze kinderen die echt nog jong zijn. Deze vrouwen waren echt de 40 wel te boven, en zijn zij vergeten hoe het was dat je tiener was? Dat je zo onzeker kunt zijn over alles wat je doet. Dat je juist daarom geen eigen initiatief vertoont omdat je geen straf of preek wil. Het is vaak ook niet goed als tieners maar gewoon doen. Dan hebben zij een grote mond en zijn brutaal. De jeugd van tegenwoordig. Het bijzondere is dat Socrates dit 2500 jaar geleden ook al zie. En het is toch best goed met je gekomen?

Wat ik eigenlijk duidelijk wil maken is het volgende. Met elkaar leren wij kinderen van alles. Ja, misschien wel hoe je een wc schoonmaakt. Hoe mooi is het dat jij een klein steentje kunt bijdrage aan het leerproces van een kind. Dit zelfde kind wordt misschien wel de loodgieter die bij jouw thuis ooit de waterleiding aansluit. Of de notaris die de hypotheek acte laat passeren voor het huis wat je gaat kopen.

Ooit zijn we allemaal gestart met geen of weinig kennis. Dit hebben we allemaal moeten leren. Hoe mooi is het dat jij je steentje hebt kunnen bijdrage?

Ik denk dat dat heel mooi is. Ook om te zien hoe snel kinderen nieuwe dingen onder knie krijgen. Daarom wees mild, jij hebt ook alles wat je nu kan ooit moeten leren. En leren doe je met vallen en opstaan.

Monique Postema

Meer informatie

Meer informatie op www.moniquecoachtkids.nl.