En voor corona nog eenmaal troelala, troelala, troe-la-laaaaa - column

De stem van de kapitein van het schip schalt ietwat krakerig door de luidsprekers. Zijn boodschap is desondanks duidelijk: Blijven zitten waar je zit en verroer je niet. Tenzij je van plan bent iets te kopen in de peperdure, met corona-spatlappen behangen, winkel aan boord. Handel is en blijft immers handel.

Verder oreert de kapitein dat het dragen van een mondkapje verplicht is, en dat diegene die zich niet aan de regels houdt, een boete kan verwachten. Voor de buitenlandse passagiers herhaalt de kapitein zijn rede in gebrekkig Engels.

Een handhaver passeert op het moment dat de kapitein zijn boodschap voor de tweede keer opdreunt. De (jonge) diender kijkt streng. Zijn tred verraadt dat hij dit werk nog niet zo lang doet. Iets met de bink en Yogi-drink. Met een simpele handbeweging maakt hij mij duidelijk dat het mondkapje over mijn neus moet en niet er onder. Noem het dan mondneuskapje denk ik, maar hou me wijselijk stil.

Na een weekendje slecht slapen, bier drinken en stoere verhalen, is de puf er sowieso een beetje uit. In discussie gaan kost energie, en juist dat ontbreekt er aan. Bovendien doet de beste man zijn best. 

Een kleine glimlach kan ik evenwel niet onderdrukken, want het contrast is wel heel erg groot. Van strikte regels op een veerboot, tot Sodom en Gomorra - in deze tijd althans - in hartje Terschelling, waar normaliter Rock & Roll Street zou plaatsvinden. Het evenement werd vanwege de coronapandemie al in een vroeg stadium afgeblazen, maar de drukte was er niet minder om.

En ook het gedrag van de mensen - voor het merendeel veertigers, vijftigers en zestigers - niet. Van omhelzingen, schouderkloppen en handen schudden tot bier drinkende, zoenende en polonaise lopende handhavers, die op gezette tijden hun anderhalve meter-hesjes aan vrienden en bekenden uitleenden. En voor corona nog eenmaal  troelala, troelala, troe-la-laaaaa.

Mark Rutte en Hugo de Jonge, alhoewel van christelijke huize, zouden bij het zien van deze taferelen hartgrondig hebben gevloekt. Sterker nog, het ging zo ver dat ik gerust durf te stellen dat zelfs Ferd Grapperhaus 'foei' zou hebben gezegd als hij met een gehuurde Gazelle door Midsland was gereden. 'Hé chickies, afstand houden hé, denk erom'.  

De woorden van de kapitein brengen mij terug naar de realiteit. 'U kunt in zones het schip verlaten. Als uw kleur wordt opgenoemd, kunt u rustig naar de uitgang lopen. Denk eraan: houd anderhalve meter afstand. En houd uw mondkapje op tot u het terrein verlaat. Dit is voor uw veiligheid en de veiligheid van anderen'. 

Ironie heeft er weer een dimensie bij.