Blog Monique Postema uit Oude Pekela over opvoeden - Momentje uit de praktijk

Monique Postema uit Oude Pekela wil in haar werk als reflexintegratie therapeut/kindercoach zoveel mogelijk kinderen op een positieve manier tot ontwikkeling laten komen. Met kleine korte verhaaltjes wil ze de lezer laten nadenken over opvoeding, zonder belerend te zijn. Vandaag blog 46 - Momentje uit de praktijk.

Je komt binnen, verscholen achter je moeder. Je moeder vertelt dat je niet naar mij toe wilde komen. Daarom duurde het wel een uur voordat je thuis de kleren aan had. Toch was je er. Je knuffel moest wel even mee, voor het veilige gevoel. Al gauw gaat hij in de tas, dat had je afgesproken met je moeder. Deze keer vind je dat oké, de vorige keer vroeg je elke 5 minuten naar je knuffel. Praten wil je niet direct met mij. Prima dan praat ik eerst even met je moeder. Ik zie dat jij geïnteresseerd ben in de pennen die er liggen. Je krijgt van mij een stuk papier en nog een en nog een. Dat tekenen vind je wel leuk.

Ondertussen zie ik van alles waar ik ook in geïnteresseerd ben. De pen houd je niet meer in je vuist vast, de pengreep wordt beter. Het valt mij op dat je nog twee handig bent. Bij mij kom je niet om te tekenen. We gaan in beweging. Dit wil je wel als mama ook mee doet. Ik vind dit prima, ik beweeg gewoon mee. Je laat al zoveel meer zien dan de vorige keer.

Dan ineens ontstaat er toch tussen jou en mij een gesprekje. Je hebt een grote glimlach op je mond. Als ik maar duidelijk vertel wat ik van je wil en wat we gaan doen gaat het goed. Het zijn kleine stapjes vooruit. Ik zie de veranderingen wel. En attendeer je moeder er ook nog eens extra op. Ze zijn nog klein de veranderingen voor je het weet kijk je er overheen. Spontaan gaan spelen toen je op visite was bij je neefje is al een enorme stap. Je komt een beetje uitje schulp. Niet meer de hele middag op je moeder hangen. Alle verandering begint ergens, al is het begin soms maar klein. Je moeder is ook blij dat het al beter gaat dan de vorige keer. Zij weet ook dat we elkaar nog een tijdje gaan zien.

Dit is een gewoon moment uit mijn dag. Ik buig met de kinderen mee. En met de juiste dosis geduld gaat ook dit kind tot bloei komen.

Natuurlijk krijg jij nog een steentje voor dat je weggaat. De steentjes zijn zo iets magisch voor de kinderen. Ik vind het zo leuk om te zien dat ze er zo blij mee zijn.

Je vertelt dat je blijft oefenen met mama. En je zegt dan opgewekt 'dag' en je gaat met je moeder mee. Ik verheug me al op de volgende afspraak over 8 weken. Welke veranderingen zal jij dan laten zien?

Monique Postema

Meer informatie

Meer informatie op www.moniquecoachtkids.nl.