Klots - Knallerij (column David Stolk)

Het houdt niet op. De maatregelen en verboden stapelen zich op. Het zat er al een tijdje aan te komen natuurlijk, maar door corona lijkt het vuurwerkverbod door te gaan. Of ik dat jammer vind? Nee, niet echt.

Sinds mijn veertiende, denk ik, heb ik geen vuurwerk voor eigen gebruik gekocht. Ja, natuurlijk wel wat siervuurwerk of kinderpakketjes voor mijn dochter. Echter op de oud en nieuw festiviteiten waar ik was, viel dat pakketje snel in het niet bij de mega pakketten van de andere mannen. Mijn dochter vond dat vuurwerk uiteraard veel stoerder, dus stond ik zelf de trekbommetjes af te steken.

In een ver verleden vond ik vuurwerk prachtig. Maandenlang spaarde ik voor sloffen astronauten en gillende keukenmeiden. Toen ik wat ouder was, heb ik zelfs weleens een slof strijkers gekocht. De groene, want de zwarte vond ik te hard knallen. Dat kan ik nu wel zeggen want het is allang verjaard. Wij kochten ons vuurwerk bij de familie Koopman in Nieuwolda-West. Achter hun woonhuis verkochten zij hun waar aan het hele dorp. De voorraad lag gewoon in de garage. De dagen voor oud en nieuw stonden wij bij de brug in het dorp en knalden onze voorraad weg. Geen haan die ernaar kraaide. Op oudjaarsavond gingen wij slepen. Oude kerstbomen, brievenbussen en een oude auto van garage Verwer werden op de brug in de fik gestoken. Gecontroleerde baldadigheid.

Nu lijkt het einde van ‘knallend het jaar uit’ nabij. Het wordt er in december niet gezelliger op. Na zwarte piet, nu ook het vuurwerk. Het wachten is op een verbod op kerstballen of op die kerstkandelaars in de vorm van een trappetje voor het raam. Laatstgenoemde zou ik eerlijk gezegd geen probleem mee hebben. December wordt langzamerhand een maand om in opperste staat van paraatheid door te brengen. In plaats van gezapig uit te buiken van het vele gourmetten, de marsepein en Vegter’s rolletjes.

Ik wil natuurlijk niet beweren dat vroeger alles beter was, maar naar mijn idee wel overzichtelijker. Die steen des aanstoots was veel minder prominent aanwezig. Youp durft zelfs geen grappen meer te maken over Amstel Radler 0,0 drinkers. Angstig voor de reacties uit de hoek van de saaie burgervaders. Die schijnen nog erger te zijn dan die geflipte boeren op hun tractoren. Ik vrees dat het rond de jaarwisseling faliekant misgaat in mijn geliefde Den Haag. In de wijken net voorbij Scheveningen en achter Hollands Spoor is vuurwerk de lust en het leven. ‘Lekkah kersboomuh rausuh’ zong Harrie Jekkers al.

Naar alle waarschijnlijkheid vier ik de jaarwisseling in Noordbroek. Ver weg van de boze buitenwereld. Een glaasje mierzoete bubbels van de Spar, rolletjes boterhamworst met augurk en half bevroren slagroomsoesjes van de Aldi. Op de bank kijkend naar het einde van de Top 2000 en uitbuikend van een gourmetfestijn. In Noordbroek is december nog heel gewoon. Alleen de 100.000 knaller ontbreekt.