Jas die spuit maar in mijn bovenarm - column

Het jaar is bijna ten einde. Terugblikkend op 2020 is één ding duidelijk: Het coronabeleid van Rutte, De Jonge en consorten heeft hopeloos gefaald. Beide heren rommelen onder toeziend ook van een trits virologen maar wat aan, roeren soms fel, soms wat milder in de trom, maar bakken er tot nu toe geen snars van. Covid-19 versus Rutte c.s., tussenstand: 5-0.

Vanaf het moment dat Covid-19 voet aan Nederlandse wal zette, ergens halverwege februari, ging het al mis. De pleuris brak helemaal uit toen duidelijk werd dat de bezuinigingen op de zorg in de afgelopen jaren haar tol gingen eisen. Op het hoogtepunt van de eerste coronagolf puilden de ziekenhuizen namelijk uit met coronapatiënten.

Van februari tot de piek op 8 april waren er in Nederland ruim 20.000 mensen positief getest, het merendeel in Noord-Brabant. In de provincie Groningen stond de teller op genoemde datum, gerekend vanaf het begin van de pandemie, op 227 besmettingen. Een paar maanden later was het aantal positief geteste mensen per dag ruim 150 (op 17,3 miljoen mensen), kom daar nu maar eens mee.

Groningers, Friezen en Drenthen met corona waren er bijna helemaal niet. De ziekenhuizen in dat deel van Nederland kregen dan ook alleen reguliere patiënten over de vloer. Desondanks werden nagenoeg alle activiteiten - afgezien van wat mini-concertjes en hier en daar een marktje - afgelast. Achteraf gezien was dat, gezien het geringe aantal besmettingen, natuurlijk complete onzin.

De beleidsmakers klopten zich op de borst dat de coronamaatregelen prima hadden gewerkt, maar of dit daadwerkelijk het geval was, valt te bezien. De temperaturen stegen, de mensen waren meer buiten en het was simpelweg pauze in de wedstrijd Covid-19 versus Rutte c.s.

Nu Covid-19 in de tweede helft, met de wind in de rug, een tandje bijschakelt, wordt de defensie van FC Rutte compleet overlopen. Met wat wissels (mondkapjes) wordt nog geprobeerd om het tij te keren, maar het is te laat. Ook de tegenstander afleiden (het ligt aan Black Friday) helpen niet. Sinds de mondkapjesplicht op 1 december - daarvoor waren de lapjes al gangbaar - nemen de besmettingen alleen maar toe, en het geleuter over Black Friday snijdt ook geen hout, dat was immers op 27 november.

De trukendoos is leeg, de wedstrijd lijkt gespeeld. De enige uitweg voor den mensch zijn de vaccins. Of ze betrouwbaar zijn, of ze genoeg zijn getest, en of je er pimpelpaars haar van krijgt, zal me werkelijk worst zijn. Een betere keuze is er simpelweg niet. Covid-19 zit ons op de hielen, het beest strekt zijn tentakels uit, er staan nog een paar seconden op de klok. Jas die spuit maar in mijn bovenarm.