Klots - Supermarkt (column David Stolk)

Sinds de minder-intelligente lockdown zijn de meeste niet-essentiële winkels gesloten. Dat hakt er wel even in. Vooral bij de winkeliers. De eeuwig goedlachse Harrie in de Langestraat kon zijn tranen niet bedwingen toen hij zijn collega’s de rolluiken zag sluiten. Hij zelf mocht open blijven. Want wie kan er nu niet zonder de leef-langer-mix?

Door de sluiting van het gros van de winkels is het in de supermarkt drukker dan ooit. Ik heb zelfs rijen voor de Jumbo gezien. En lege schappen! Het leek wel de voormalige Sovjet-Unie.

Zelf ben ik een groot fan van het kleine supermarktje in het zuiden van Winschoten. Nooit een rij, geen verplicht winkelkarretje en er ligt altijd een doosje om je boodschappen in te doen. Echter, op oudjaarsdag is het nergens een feestje om de laatste boodschappen te doen. Zo ook niet in Zuid. De rij stond voorbij de Kokosmakronen. Dat is voor Spar-begrippen een rij die in het Moskou van 1987 niet had misstaan. Een tweede kassa kon niet open door de corona maatregelen. Gezien die eeuwige anderhalve meter. Ook wel schattig, de winkel is van een dusdanige afmeting dat de tweede kassa niet open kan.

Onlangs bij de grootgrutter Van Eerd liep zoveel clientèle dat anderhalve centimeter al veel was. Zelfs de scanapparaten waren op. Of alles was gelukt? Nee, niet echt! Het is dat vuurwerk verboden was, anders was mijn lontje echt te kort geweest op die dag. Het hielp ook niet dat er in de rij een discussie was ontstaan tussen eerst twee en later vijf klanten. Een vrouw vroeg een andere vrouw, beiden op leeftijd en te zwaar, of zij wat meer afstand wilde houden. De andere vrouw antwoordde dat zij ‘de corona’ al had gehad, dus dat interesseerde haar niet meer. De ene vrouw vertelde en publique dat zij COPD had. Dus als zij zou sterven aan ‘die coronie’ zou de andere vrouw verantwoordelijk zijn. De ene na de andere klant bemoeide zich ermee. De lontjes waren bij een ieder te kort. De vrouw die COPD pretendeerde te hebben, belandde uiteindelijk in een andere rij, omdat zij nog sigarettenhulzen moest kopen.

De actie van de Action om ondanks de lockdown toch open te gaan, kon niet rekenen op enige sympathie bij de collega retailers en de bevolking. Gelijke monniken, gelijke kappen. De niet-essentiële producten hadden zij afgeplakt. Ik ben naar de vestiging in Winschoten gelopen en heb eigenhandig de hele winkel afgeplakt. Ik heb nog nooit iets essentieels bij de Action zien liggen. Dit in tegenstelling tot de Hema, waar eigenlijk alles essentieel is. Voor mij althans. Maar ook in de supermarkt zie ik heel weinig essentiële producten liggen.

Laatst vroeg ik waar ik een zak meel en gist kon vinden. Het jochie van hooguit veertien lentes jong keek mij schaapachtig aan. Wel wees hij mij naar het voorverpakte en gesneden brood. ‘Anders moet u het de bakker even vragen?’ Vervolgens liep ik naar de echte bakker in de Engelstilstraat. Ook Wim wist niet waar bij de Jumbo de meel en de gist lagen. Ik heb aan Engel Modderman gevraagd of hij een voorstel in de raad van Oldambt wil maken. Alleen echt-essentiële producten mogen voortaan worden verkocht. Dus wol, graan, meel, melk, water en wijn. Zoals in die goede, oude Sovjet-Unie.