Zwemmen in de winter blijkt lekker!

Terwijl half Nederland zich buiten uitleeft met sleeën, sneeuwballen gooien, sneeuwpopjes maken en winterwonderlandwandelen, maken Johanna en Ina de auto sneeuwvrij voor hun tocht naar het Botjeszandgat om eens even lekker te gaan zwemmen.

De buurvrouwen doen dat vaker, gisteren nog, en maken deel uit van een groepje enthousiaste wildzwemmers. Omdat de huidige regels het voorschrijven, gaan ze tegenwoordig in tweetallen en aangekomen bij het zandgat, zien we meerdere duo’s zwemmen. Natasja en Jeroen trekken net hun schoenen weer aan, ze zijn net weer droog en doen dit twee keer per week. Terwijl Ina een sneeuwengel maakt, vertelt Jeroen dat hij het echt lekker vindt in koud water te zwemmen en bovendien op deze manier bruinvet hoopt aan te maken. In de zomer is wildzwemmen geen uitdaging en gaat hij graag onder de koude douche.

Johanna en Ina gaan inmiddels het water in en voel ik me een klein beetje uitgedaagd. En eindje verderop tref ik Marcel. In z’n zwembroek, met een muts op.

Marcel, waarom doe je dit?

,,Ik kom erdoor tot rust en krijg er energie van. Je lichaam gaat ervan bruisen en tintelen en het maakt je hoofd leeg. Ik doe het al 5 jaar en voel me er erg goed bij. Veel mensen met nare aandoeningen zoals reuma, Crohn en M.S. hebben er ook baat bij omdat je de natuurlijke kachel stimuleert.”

Ik hoorde iets over bruinvet. Wat is dat?

,,Baby’s worden geboren met bruinvet en door onze voeding en levensstijl verandert dit gezonde bruinvet in het veel ongezondere wit vet. Vet in wit vetweefsel slaat energie op, bruinvetweefsel verbrandt dit.”

Enthousiast, uitgedaagd en gemotiveerd meteen vet te verliezen, wil ik het water in rennen. Dat is niet de bedoeling, het is geen Nieuwjaarsduik. Marcel zou net het water weer uit maar hij wandelt met mij het water weer in. Marcel heeft zich verdiept in de Wim Hof-methode, waardoor hij beter bestand is tegen kou. Hij spoort me aan bewust en diep adem te halen en terwijl het koude water aan mijn benen knaagt, praat Marcel me heel kalm steeds verder het water in. Het is echt heel koud, maar ook kalmerend en eigenlijk wel lekker. Na een paar minuten voel ik mijn huid tintelen en bruisen en voel ik de kou niet meer. Tijd om eruit te gaan.

Op het strand, met een halve beker thee in de hand, begint het bibberen. Marcel vertelt: de eerste huidlagen zijn door de kou dichtgetrokken en gaan nu weer open. Het bloed zoekt de haarvaten weer op en dat veroorzaakt het trillen. Daarom een halve beker. Nu gauw afdrogen en je lichaam op eigen kracht weer laten opwarmen. Dus niet meteen warm douchen en de verwarming hoog aan, maar het lichaam zelf laten werken.

Geheel tegen mijn verwachting in, heb ik van mijn wildzwemmoment genoten, vooral naderhand zat ik vol energie en ik ga het vast vaker doen! Wie gaat er mee?

Annemiek Broekema Wiechers