Vrachtwagentje met zandzakken - commentaar

Al een beetje bijgekomen van dinsdagavond? Of zit u verscholen in uw huis, met de zandzakken voor de deur? Dat zou ik me goed kunnen voorstellen. Want het is spannend, reuze spannend. 'We' nemen namelijk een behoorlijk risico met de corona-versoepelingen, wisten de heren Rutte en De Jonge ons te vertellen. Iets met derde golf, Britse variant en stijgende lijnen.

Exact drie maanden vóór de persconferentie van gisteravond, op 23 november vorig jaar dus, bedroeg het aantal Covid-patiënten in ziekenhuizen 1968, waarvan er 536 op de IC's lagen. Nu staat de teller op 1917 Nederlandse Covid-patiënten in de ziekenhuizen en - eveneens - 536 op de intensive cares.

Ondanks een lockdown, avondklok, bezoekbeperkingen, onderwijsachterstanden, uitgestelde operaties, bedrijven die op het randje van de afgrond staan en werknemers die vrezen voor hun baan lijken 'we' dus geen steek opgeschoten. En dat terwijl er inmiddels een miljoen vaccins zijn toegediend en minstens een evengroot aantal mensen besmet is geweest met Covid-19.

'De maatregelen waren nodig', schreeuwen Johny en Anita uit de polder, 'want anders was het veeeeeeeeeeeeeeel erger geweest'. Het zal, al is dit natuurlijk koffiedikkijken. Maar los daarvan; is de situatie nu niet erg dan? De cijfers zijn toch niet dusdanig gunstig dat nu wel versoepelingen te verantwoorden zijn? Vanwaar die keuze?

Of speelt de toenemende onrust onder de bevolking en de daarmee gepaard gaande onverschilligheid, in politieke termen: het draagvlak, een rol? Wat er ook gebeurde, welke maatregelen er ook werden genomen, het draagvlak was altijd rond de 80 procent. Uit recente peilingen kwam evenwel naar voren dat dit draagvlak behoorlijk is gekelderd, en met de verkiezingen in zicht is dit voor het 'zittende' kabinet natuurlijk geen geruststellende gedachte. 

Vandaar wellicht het nemen van risico's, die 'we' met 'ons' gedrag - het Rutte-trucje om de verantwoording bij dé Nederlander neer te leggen werd ook dit keer uit de kast getrokken - kunnen beperken.

Maar is het risico wel zo groot als wordt beweerd? Ernst Kuipers, voorzitter van het Landelijk Netwerk Acute Zorg, liet zich bij de dagelijkse talkshow Op1, tot mijn verbazing, ontvallen dat het met de coronacijfers 'redelijk goed gaat'. En ook dat het aandeel van de veel besmettelijker Britse variant van het coronavirus niet zo groot is als het RIVM doet voorkomen. De door het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu geschetste 66 procent kan, volgens Kuipers, niet kloppen.

Het RIVM had Rutte en De Jonge ingeseind dat half februari 10 procent van de corona-besmettingen in ons land de Britse variant betrof, een week later stond de teller op 33 procent en weer een week later op 66 procent. Onzin, stelde Kuipers, het aandeel is vele-vele-vele malen lager. 'Foutje bedankt'. Op grond van deze cijfers werden er echter wel operaties uitgesteld en werd de avondklok ingevoerd. Noem het maar een 'foutje'. 

Hetzelfde instituut heeft 'ons' maandenlang wijsgemaakt dat 'we' alleen naar de teststraten moesten bij klachten. Testen zonder klachten was namelijk niet zinvol. Sterker nog: het ministerie van VWS en de GGD’en deden hiertoe zelfs een oproep. En op de website van het RIVM stond nota bene dat een negatieve test niet uitsluit dat iemand wel besmet is, 'want het kan zijn dat een test het virus nog niet oppikt, omdat er nog te weinig virusdeeltjes in de neus en keel zitten'.

Dinsdagavond predikte minister De Jonge echter dat met een negatief testbewijs weer meer mogelijk is. Hij maakte zelfs gewag van een zelftest voor studenten.

Dat de groep die het nieuws over het coronavirus naast zich neerlegt en zijn of haar leven weer oppikt, of juist het tegenovergestelde doet en angstig in een hoekje gaat zitten met een deken op het hoofd, toeneemt is op grond van deze tegenstrijdigheden dan ook niet meer dan logisch.

Ik laat nog maar een vrachtwagentje met zandzakken aanrukken. Tot 2022.

Arjan Brondijk