Klots - Rondje Nederland (column David Stolk)

In de voorjaarsvakantie maakten wij een ronde door Nederland. Via Rhede naar Almelo. Van Almelo naar Tiel, Heerewaarden en Waardenburg. Van de geboortegrond van mijn ouders via Kinderdijk naar Gouda. Van Gouda naar Amsterdam en Zandvoort. Van de verlopen badplaats naar Sneek en van Sneek weer naar huis.

Een soort Eneco-tour in de auto met broodjes, verse jus, koffie en metworst. Je moet wat in coronatijd. Je moet echt nadenken wat je kunt doen en waar je een hapje en een tapje kunt krijgen. Dat laatste is schier onmogelijk. Een moeilijke tijd, helemaal met het mooie weer van de afgelopen week.

Onderweg op de snelweg kom je borden tegen met de teksten ‘Blijf thuis’ en ‘Samen tegen corona’. Het lijkt tegen dovemansoren gezegd. Ook de oproep om zoveel mogelijk thuis te werken wordt in de wind geslagen. Op de snelwegen in ons vlakke land kom je weinig natuur tegen. Naast de vele gele bogen en toekans zie je voornamelijk bedrijventerreinen. Met zeer uiteenlopende bedrijven. Wat mij vooral opviel is het feit dat de parkeerplaatsen van de bedrijven volstaan. Er komt weinig van thuiswerken dus. Of moesten daarom de scholen weer open?

In Tiel wilde ik met het pontje over naar het Veerhuis vlakbij Wamel. Ik had mij slecht voorbereid. Het bleek een voetveer. Via de megalomane Willem-Alexanderbrug dus naar het land van Maas en Waal. De terrassen lonkten, maar bleven dicht. Op de dijk was het druk met wandelaars en fietsers. De Waal blonk in de zon. Zandvoort was heel druk. Vooral aan zee. Voor de strandtenten stonden rijen mensen om broodjes, koffie en flessen witte wijn af te halen. Om deze vervolgens op het strand op te drinken. Alleen de terrasstoelen misten. Vervolgens was het in Amsterdam helemaal feest. In het Vondelpark leek het wel een festival. Zonder optreden, behalve van de politie.

De rek is klaarblijkelijk uit. Niet alleen bij jongeren. Ik zag ook overduidelijk de ANWB-oudjes in hetzelfde pak en op dezelfde fiets. Ook zij stonden in de rij voor een portie kibbeling. Maar er schijnt nu echt licht aan het einde van de tunnel. De maatregelen worden versoepeld. We mogen weer winkelen op afspraak. Welke winkel ik het meeste heb gemist? Natuurlijk de HEMA. De afgelopen weken hebben wij online bij de HEMA wat noodzakelijke spullen proberen te kopen. Echter, in plaats van kaarsen, wijn, een hoeslaken en een schaar ontvingen wij een doos vol billen- en gezichtsreinigingsdoekjes. Er gaat weleens iets mis. Het geld werd teruggestort, maar de doekjes mochten wij houden. Dus mocht u nog belang hebben bij deze doekjes, dan kunt u contact opnemen. Ik heb direct een afspraak gemaakt bij de HEMA in Winschoten. Ik mis het snuisteren op de versafdeling, het praatje met Arjan en de korting op de wijn. Er schijnt inderdaad licht aan het einde van de tunnel. Nu de terrassen nog.