Column Christiaan Dekker | Tussen wal en schip

Soms, raap ik parels op in mijn werk. Een man uit een woonplaats in het mooie Westerwolde kwam weer thuis uit het ziekenhuis, na een heftig voorval. Eten koken lukte niet meer. Hij woont alleen, weet niet direct waar en hoe hulp in te schakelen. Hij heeft ook nauwelijks contact met de familie. En dan? Hulp vragen vond hij lastig.

Het ziekenhuis checkt de thuissituatie bij ontslag: ‘Moet er hulp ingeschakeld worden, zoals thuiszorg, heeft u mensen om u heen die u kunnen helpen?’ Had hij moeten zeggen: ‘Nee, ik heb eigenlijk niemand die naar mij omziet’? Of: ‘Nou, 6 euro per dag voor Tafeltje Dekje kan ik echt niet betalen.’ De man zweeg dus over zijn sociale en zijn financiële armoede: ‘Ja, hoor ik red me wel.’

Hij zat inmiddels al een paar dagen thuis op een houtje te bijten, toen iemand van een plaatselijke kerkgemeenschap die bij hem in de buurt woont, dit ontdekte.Een paar mensen van die kerk schoten meteen te hulp. Iemand in de buurt kookte voldoende eten, iemand anders reed telkens mee naar het ziekenhuis. En ook werd samen met de man gekeken naar welke hulp verder nodig en wenselijk was.

Tafeltje Dekje

De buurtbewoner: ‘Inmiddels heeft hij drie keer per week eten van Tafeltje Dekje, daarvoor is wat budget. De andere dagen zorgt iemand uit onze kerk ervoor.’ De welwillende buurtgenoten vertellen over verschillende situaties waarin zij te hulp schoten: ‘Er is niemand die overkoepelend kan ingrijpen en zegt: ‘Dit is nu nodig.’ Er ontstaan gaten, welke wij proberen te dichten. Wij stellen niet eerst de vraag: ‘Wie is verantwoordelijk?’ We bieden praktische hulp zolang als nodig is en we helpen mee aan structurele oplossingen. Het alleen zijn en hulp nodig hebben wordt vaak niet gedeeld. Ook bij deze man, wij kenden hem al en wisten dit dus niet. Het is dat iemand even bij hem langs ging om te vragen hoe het was, anders had dit nog langer kunnen duren. 

Relaties opbouwen

Wij zijn christen en geloven in relaties opbouwen met de mensen om ons heen. Dat is wat veel mensen missen. Je moet bij willekeurige instanties je hele hebben en houden op tafel leggen. Dat doen mensen niet zomaar. Onze ervaring is dat door een investering in relaties met mensen, en hen lief te hebben met de onvoorwaardelijke liefde van Christus, wij gaandeweg iets voor hen kunnen betekenen.

Christiaan Dekker woont in Onstwedde en is door ruim dertig PKN-kerken in Oost-Groningen voor vijf jaar aangesteld als diaconaal consulent van de Classis Groningen-Drenthe.

Heeft u vragen? Wilt u reageren op de column? Stuur dan een mail naar diaconaalconsulent@classisgroningendrenthe.nl.