De tekeningen van Wim Romijn (17)

Vriescheloo - De Groningse kunstschilder, illustrator en auteur Wim Romijn geniet internationale faam als paardenschilder. Daarnaast schildert hij landbouwhuisdieren en wildlife. Zijn ontwerpen en illustraties dienden voor de vervaardiging van wenskaarten, kalenders, posters, borduurpakketten, portfolio’s en giclées. Hij toont op gezette tijden op deze site één van zijn tekeningen.... Dit keer boerenzwaluwen.

Boerenzwaluwen zijn onmiskenbaar de vertegenwoordigers van het boerenland. Koeien zijn niet weg te denken uit de weilanden en boerenzwaluwen zijn dat niet uit het luchtruim boven de weilanden. Scherend over koeien, paarden en schapen, jagend op muggen, vliegen , libellen en dazen, met kwetterende en kwelende tonen laten ze vanaf eind maart hun gastadressen weten dat ze zijn teruggekeerd en er de komende zes maanden weer helemaal voor gaan. Vanuit Afrika keren zwaluwen meestal naar hun geboorteplek terug.

Houten balken en gebinten

Oude bedrijfsboerderijen met houten balken en gebinten zijn geliefd bij de zwaluwen. Met hun snavels vermengen ze klei en leem, afkomstig van slootkanten en modderpoelen, met hooisprieten, strootjes en kippenveren. De paartjes plakken de gevormde propjes tegen een balk of op een stallamp tegen de muur. En wel net zolang tot er een komvormig nest is ontstaan. Voor de binnenvoering kiezen ze hooisprieten, veren en paardenhaar.

Meer dan eens informeerde ik bij mijn bezoeken aan boerderijen naar het aantal nesten van boeren- en huiszwaluwen en beklom vervolgens samen met de boer een houten ladder om op de hooizolder te gaan tellen. Tot mijn verbazing kwam ik eens bij het tellen een Jack Russel terriër tegen. Hij  had de ladder op dezelfde manier beklommen zoals wij dat hadden gedaan.

Groot genot

Ik beschouw het als een groot genot en zie het als een voorrecht om nestelruimte te kunnen bieden aan zwaluwen. Al drieëntwintig jaar achten ze mijn woning geschikt voor nestbouw en stellen ze vertrouwen in mij door zomaar hun jong grut onder mijn dak tot wasdom te brengen. Vanaf het voorjaar, wanneer een aantal zwaluwen weer domicilie bij mij kiest, zorg ik er voor dat op een tijdstip waarop driekwart van Nederland nog slaapt, de deur van de inpandige paardenstal open gaat zodat ze zelf kunnen bepalen hoe laat aan de slag te gaan met nestbouw of voeren.

Het opstaan is een bioritme geworden, heb daar geen wekker voor nodig. Ging ik voorheen nog wel terug naar bed, het wilde niet meer lukken om in diepe slaap te geraken; vandaar dat ik dan maar een aanvang maak met de dag . Doordat ik ‘s avonds nog een aantal uren doorwerk lijd ik de helft van het jaar aan een chronisch slaapgebrek. Bij het schilderen heb ik momenten, of beter gezegd, het is bij mij schering en inslag, dat ik met een penseel in mijn hand in slaap val.  Ik werkte aan een aquarellenserie voor een fabriek ; na het ontwaken ontdekte ik een verftoets in de luchtpartij van een aquarel waar ik twee weken aan had gewerkt. De streep was niet meer volledig onzichtbaar te maken.  

Streep

Een soortgelijke ervaring was er met een ander schilderwerk op papier, gemaakt voor de omslag van een van mijn boeken. De streep op een onbeschilderd gedeelte kon echter met behulp van de computer door een lithograaf  grafisch worden weggepoetst. De hoofdredacteur van een paardentijdschrift kocht het werkstuk later; mijn verklaring over de streep gaf volgens haar ‘meerwaarde ‘ aan het schilderwerk. 
Zonder overdrijving, meerdere keren ben ik wakker geschrokken nadat ik met mijn voorhoofd tegen de tafelezel bonkte.

Deadlines maken deel uit van mijn contractuele verplichtingen. Aangezien uitgeverijen geen rekening houden met mijn privé-situatie is mijn worsteling met de slaap deel gaan uitmaken van mijn leven.