Klots - Postcodekanjer (column David Stolk)

Winschoten/Glimmen - Het dorp Glimmen, onder de rook van Groningen, glimt als nooit tevoren. De enorme truck van de Postcodeloterij, die ze van Coca Cola hadden geleend, stopte pardoes in de Rijksstraatweg. De miljoenen rolden de vrachtwagen uit.

De sociale media waren het er niet helemaal mee eens. Waarom werd er juist hier gewonnen? De mensen aan deze straat hebben namelijk al geld genoeg. Althans, dat was de tendens. De mening van Jan met de Pet. In Oost-Groningen zeggen wij: ‘Onze lieveheer schiet altied op de dikste bult.’

Je weet maar nooit

Wij spelen ook mee met de Postcodeloterij. Je weet het maar nooit. Dat is een van mijn goede voornemens. Een loterij winnen. Naast dit voornemen heb ik mij nu echt voorgenomen om goede voornemens daadwerkelijk uit de voeren. Als u dit leest heb ik, als het goed is, al een paar dagen niet gerookt. Daardoor ook minder gedronken. Twee vliegen in een klap. Het gaat tenslotte vooral over je voorkomen, zo’n voornemen. Dat ik niet meer rook helpt ook mee aan een beter klimaat. Althans dat is mijn mening. De peukjes verdwijnen niet meer in de plastic soep en de gore nicotine CO2 die ik dan niet meer uitadem, daar groeien zo twee mooie bomen extra van. Dat het voorgaande wat ik heb geschreven klinkklare onzin is, maakt in de klimaatdiscussie helemaal niets meer uit. Als er iets polariserend is momenteel, dan is dat het klimaatprobleem.

Zonne-energiepark

Sommige mensen proberen er daadwerkelijk iets aan te doen. Niet alleen elektrisch rijden (waar komt deze energie dan vandaan?) of een paar panelen op het dak, nee, zij initiëren een heel zonne-energiepark aan de rand van een klein Gronings dorp. Met boompjes, bloemenpartijen en meer groen zodat je zonder drone dit park niet ziet. Niet iedereen is het hiermee eens. De oorspronkelijke bewoners van het voormalig communistische bolwerk vinden het allemaal wel best. Er is hen verteld dat ook zij mee kunnen profiteren van goedkopere energie. En ja, dan wordt het snel interessant voor de man met de kleine beurs.

De tegenstanders komen niet van origine uit het deels lommerrijke dorp. Zij hebben een ook wat diepere beurs en zien vooral alleen maar overlast en landschapsvervuiling. De tegenstellingen zijn zo groot geworden en opgeblazen dat men elkaar het licht niet meer in de ogen gunt. De klimaatproblematiek in een kleine dop.

Gaston of Winston

Daags na nieuwjaarsdag check ik de site van de staatsloterij en de postcodeloterij. Ik kijk nog even de straat in of Gaston of Winston met een paar ton aan komen rijden, maar niets van dat alles. Het gaat weer aan ons huis voorbij. Het afgelopen jaar hebben wij twee keer iets gewonnen. Ben and Jerry’s ijs en een spel. Dat spel is bij de buren afgegeven. Althans dat denken wij. Er lag een verdwaald briefje in de bus, zonder dat er iets op geschreven was. De postbode moest onder enorme tijdsdruk hebben gestaan.

Mijn lijstje

Op mijn lijstje met goede voornemens viel het mij op dat er geen enkel klimaatdoel opstond. Ik heb voor mijzelf dus geen klimaatdoel gesteld. Daarover nadenkend, ben ik eigenlijk zeer egoïstisch. Ik denk dus klaarblijkelijk niet na over de toekomst van mijn kind en haar kinderen (bah). Ik ben van mening dat dit soort groenzucht in de marge niets bijdraagt de oplossing van het probleem. Zolang Shell en Akzo mogen blijven puffen, wat voor schade kan mijn dieseltje dan doen. Zo dachten ze bij Volkswagen ook!

Finsterwolde wel, dit dorp gaat voorop in de vaart der volkeren en geeft het goede voorbeeld. Ik ben wel benieuwd als de truck van Gaston daar was gestopt of er nog zoveel aanhangers van het zonnepark waren geweest. Goeoeoeoeoedemorgen Postcodekanjerrrrrr!