De tekeningen van Wim Romijn (28)

De Groningse kunstschilder, illustrator en auteur Wim Romijn geniet internationale faam als paardenschilder. Daarnaast schildert hij landbouwhuisdieren en wildlife. Zijn ontwerpen en illustraties dienden voor de vervaardiging van wenskaarten, kalenders, posters, borduurpakketten, portfolio’s en giclées. Hij toont op gezette tijden één van zijn tekeningen. Dit keer.... Zielenadel.

Geen idee hoe oud ik precies moet zijn geweest, het was wel in een jaar van de lagere school. Samen met mijn teckel maakte ik regelmatig lange boswandelingen richting De Leusderheide. Tijdens zo’n wandeling komen paarden in volle galop op ons af; op hun ruggen besnorde lieden gekleed als bedoeïenen. De paarden herken ik van plaatjes: Arabische Volbloedpaarden, de meeste zijn schimmel. Ze hebben opengesperde neusgaten, verschrikte ogen met zichtbaar wit en  zweetschuim op hun lichamen. De voorste, ruwe ruiter schreeuwt iets in een taal die ik niet versta.

Met wapperende gewaden

Vlak voor ons slaan de paarden een smal bospad in en de ruiters verdwijnen met wapperende gewaden uit het zicht. Een angstwekkende situatie en een beeld dat mededogen met de paarden opriep; dit voelde niet aan als een normale manier van paardrijden. Later vernam ik in het dorp dat meer mensen de groep hadden gezien; het zouden buitenlandse zakenlieden zijn geweest op geleende paarden (van een stoeterij). Een bizarre, sinistere ontmoeting met mensen uit een andere wereld vormde mijn eerste kennismaking met het Arabische Volbloed.

Het is een hemelschoon ras met de neiging de nerveuze zichzelf te spelen. In driften en emoties onderscheiden ze zich van andere rassen. Door fel te zwiepen met hun staart reageren ze overdreven op een treiterende vlieg of een kriebelend stroompje regenwater dat zich via de rug een weg baant naar beneden. Zie hoe zo’n volbloedje  poogt af te rekenen met een grote, groene sprinkhaan die tegen een achterbeen omhoog kruipt; een stamp zo venijnig tegen de grond gevolgd door een aantal nastampen, waarna dat insect van geluk mag spreken als hij zijn stupiditeit heeft overleefd. Lompheid zoals boven op een slapend veulen van een ander willen gaan staan omdat het in de weg ligt of het pad blokkeert, komt echter bij dit ras niet snel voor. Wanneer klassieke warmbloedpaarden schrikken van een uit de dekking opvliegende fazant of een uit een sloot opstijgende snaterende eend knikken ze even door de voorknieën of doen een pasje opzij.

Bij een Arabier gaat het met meer overgave

Bij een Arabier gaat het met meer overgave; als een speelse hond gooien ze zich met gespreide voorbenen plat waarbij de onderborst bijna de grond raakt. Met gekromde hals en een opgestoken staart als uiting van een verhoogd zelfgevoel en achterbenen, meer wijdbeens geplaatst dan gewoonlijk banjert een Arabische Volbloed door een drassige weide met een blik in de ogen alsof het zich bewust is van de noodzaak de vaart erin te houden. Bevindt men zich in een groep Arabieren en er ontstaat heibel, dan doen de paarden er alles aan om de mens niet ondersteboven te lopen. Arabieren met stalmoed bokken en slaan gelijk andere rassen, maar houden in de meeste gevallen rekening met hun reach, zodat de mens geen gevaar loopt geslagen te worden. In een weiland met elkaar uitdagende en krachtmetende veulens voelt men zich niet snel bedreigd. De kans dat een hengstveulen de macho uithangt en een machtsstrijd met de mens aangaat, is heel klein. Er zitten fijnbesnaarde types bij, één grote mond en ze zijn voor de rest van de dag van streek. Minder gevoelige pakken de schuldige mens na zo’n brutaliteit terug door hem te negeren.

Savoir-vivre

Een ras dat zich een savoir-vivre heeft weten eigen te maken, begaafd met charme, intelligentie en goedmoedigheid enerzijds en temperament , doorzettingsvermogen en taaiheid anderzijds. Een paard dat zijn voet op een afgebroken tak zet zodat hij de bladknoppen er makkelijk vanaf kan knabbelen, naar zijn baas draaft en een achterbeen opzij tilt als een daas (steekvlieg) bloed zuigt uit zijn balzak (preventief met vaseline insmeren) waardoor de plaaggeest gemept kan worden, precies weet dat de spanning van het schrikdraad eraf is als zijn baas in de weide loopt waardoor hij verder onder het draad kan reiken om te grazen, toont intelligentie. Als er een bepaalde prestatie of verrichting wordt gevraagd, hebben Arabische Volbloeds geen peptalk nodig, ze willen zelf al. 

Een bijzonder uiterlijk kenmerk vormen de grote neusgaten in de neusvleugels; na enige lichamelijke inspanning worden deze nog meer open getrokken waarbij zijdelings zonlicht het neustussenschot van binnenuit transparant rood doet kleuren. In veel paarden- en ponyrassen is Arabisch bloed te vinden, al kan dat wel een stukje teruggaan in de tijd. Zonder het Arabische Volbloedpaard had de mens sowieso minder rassen gekend (denk aan de Engelse Volbloed en de Anglo-Arabier). Kruisen met Arabieren betekent in de meeste gevallen een verbetering van een ras.  Sportpony’s hebben vaak een scheut Arabisch bloed om de vechtlust te vergroten en de galop te verbeteren.

Hardheid minder groot

Er moet wel gezegd worden dat de hardheid van deze pony’s minder groot is dan die van de oorspronkelijke (klassieke) rassen. Ze zijn door hun fijnere vacht minder gehard tegen alle weersgesteldheden. In uiterlijk wijken  Arabische Volbloeden enigszins af van het ideaalbeeld dat wij hebben van het moderne sportpaardtype. Hun talenten liggen op een heel ander terrein; zij zijn de galoppeurs, de paarden die de endurance beheersen en daarin vrijwel onoverwinnelijk zijn. Hun kwaliteiten als snelle langeafstandloper zijn: een winning spirit, doorgaan als andere paarden het opgeven, een voortreffelijke galop, een hoger hemoglobinegehalte bezitten waardoor een sneller transport van zuurstof door het bloed plaatsvindt, een andere spierweefselstructuur en keiharde benen. 

Maar afgezien hiervan, als het alleen om prestaties gaat, blijft paardrijden als ontspanning niet lang leuk. Een Arabisch Volbloed is meer dan een prestatiepaard; boven alles is hij een vriend door zijn betrouwbaarheid en loyaliteit naar de mens. Noem mij de naam van een ander ras waarbij het paard na een val van amazone of ruiter blijft stilstaan (onder een normale omstandigheid).